กลอนอัศจรรย์

อัศจรรย์หมากมี้ใหญ่ขึ้นสังมาเอิ้นว่า "หน่วย" ตั้งแต่ยังน้อยน้อยสังมาเอิ้นว่า "หำ" อัศจรรย์ใจน้ำในหนองบึงสังมาเอิ้น "น้ำท่า" บาดน้ำตกจากฟ้าสังมาเอิ้นว่า "ฝน" อัศจรรย์ใจเหม้นขนใหญ่ยาวโตสังจ่อย บาดช้างขนน้อยน้อยโตนั้นกะใหญ่สูง อัศจรรย์ใจกุ้งพุงบ่มีสังมาเลี้ยงลูกใหญ่ อัศจรรย์ลูกไก่บ่กินนมดี้ดี้โตนั้นกะใหญ่สูง อัศจรรย์ใจกุ้งพุงบ่มีสังมาเลี้ยงลูกใหญ่ อัศจรรย์ใต้พกซิ่นมีลิ้นช่างบ่จา อัศจรรย์ฟ้าฮ้องมองหาบ่เห็นปาก บาดปากล่างอี่น้องสังโฮฮ้องโห่บ่เป็น อัศจรรย์ใจม้าแล่นมาซำซำสังมาเอิ้นว่าลูกย่าง บาดผู้สาวย่างนำผู้บ่าวแท้แท้สังมาเอิ้นว่า "แล่นนำ" อัศจรรย์ตั้งแต่น้ำไหลล้นชนพังฝั่งตลิ่ง บาดว่าของผู้ญิงน้ำไหลออกจ้นจ้นชนได้ช่างบ่พัง อัศจรรย์ฮูหีกับฮูขี้ปีฝนดีเป็นหยังสังบ่ล่วง บาดน้ำแม่มูลน้ำแม่ชีกว้างต่อกว้างสังมาฮู้ล่วงเป็น อัศจรรย์ไก่อี่ลายบ่มีนมพอเต้าสังมาเพียรเลี้ยงลูกใหญ่ บาดคนเฮามีสองเต้าแท้แท้ปานนั้นกะย่อมตาย อัศจรรย์โตม้อนกินมอนสังฮู้เยี่ยวเป็นนอ อัศจรรย์ไก่ผู้โจ้นกินน้ำเยี่ยวบ่เป็น อัศจรรย์หมัดเม็นโตน้อยน้อยคอยสำกันจนออกไข่ ของมันน้อยบ่ใหญ่ยามสำกันจั่งชี้สังแท้จิ่งเห็น อัศจรรย์ไข่เป็ดไข่ไก่เพิ่นเอิ้นว่าไข่เป็ดไข่ไก่ บาดไข่โค็ยแท้แท้สังมาเอิ้นไข่หำ อัศจรรย์เหลือล้ำเฮือนตั้งสองสามห้องสังนอนกองกันอยู่ เฮือนหากกว้างต่กว้างสังเทียวขึ้นขี่แต่กัน อัศจรรย์กุญชโรช้างบ่มีหำสักหน่อย บาดหมากมี้หน่วยน้อยน้อยสังมาเอิ้นว่า "หำ" อัศจรรย์เหานอนน้ำนำควายใจบ่ขาด บาดคนเฮามุดน้ำแต่ละน้อยสังพอม้อยแสม่งตาย อัศจรรย์คำเว้าคนเฮาช่างหาใส่ ไข่แมงวันแท้แท้สังมาเอิ้นว่า "ไข่ขาง" อัศจรรย์ปากเทิงน้องกินของได้ซู่อย่าง บาดว่าปากล่างน้องสังกินได้แต่เอ็น                     ขอขอบพระคุณ คุณช่วง คุโณ ป.ธ.9 จ.อุดรธานี