คนบ่มียี่ห้อ คำร้อง/ทำนอง : วสุ   ห้าวหาญ     ขับร้อง : พี   สะเดิด

คนคืออ้าย เขาเอิ้นผู้ชายบ่มียี่ห้อ ตั้งแต่เป็นบ่าวอ้ายบ่เคยพ้อ ซ่งยีนส์ลีวายส์กับเขาจักเถื่อ ซ่งที่เพื่อนฝูง กลับจากเมืองกรุง เขาถือมาเผื่อ อ้ายตาบใส่จนสีเก่าบ่เหลือ ลายทามทายพอปานกับแก้ งามคือน้อง กะเลยไปมองคนมียี่ห้อ หนุ่มราชการขับเก๋งมารอ พะเน้าพะนอเอาใจคักแหน่ คักโพดละเด้อ เจ้าเบิดเท่อเล่อ ปานกบคอยคันแท ผู้บ่าวสองล้อยี่ห้อยางแป เจ้าเลยบ่แลแม้เพียงหางตา ซ้ำ ** รถกะฮ่าง กางเกงกะยังขาดก้น รอยยิ้มจนจน ส่งฮักไปเจ้าบ่หัวซา นั่งจิบยาดอง ยี่ห้อลืมน้องที่เซ็นเขามา เบิ่งเขาควงน้องไปต่อหน้า เย้ยวาสนาคนทุกข์จั่งอ้าย *** คนคืออ้าย ย้อนหัวใจ บ่มียี่ห้อ ได้แต่แอบฮักข้างเดียวก่อจ่อ ผิวปากถากน้อง ยามมองไกลไกล บ่ มีดีกรี พาเจ้าไปมียี่ห้อคุณนาย คน บ่ มีเครื่องแบบจั่งอ้าย เลยได้หัวใจยี่ห้ออกหัก ซ้ำ ** และ ***       คนบ่มียี่ห้อ มีคำที่เป็นภาษาอีสานหลายคำที่น่าสนใจดังนี้ คนคืออ้าย = คนอย่างพี่ เป็นบ่าว = เป็นหนุ่ม ซ่ง = กางเกง ตาบ= ปะ ชุน คักแหน่ = ตั้งใจ คันแท = คันนา บ่หัวซา = ไม่สนใจ ก่อจ่อ = นั่งยองๆ (เหงาๆ) เอิ้น = เรียก อ้าย = พี่ จักเถื่อ = สักครั้ง ลายทามทาย = ลายพร้อย คักโพดละเด้อ = จนเกินไป ยางแป = ยางแบน เบิ่ง = มอง ดู ถากน้อง = ถากถางน้อง บ่มี = ไม่มี บ่เคยพ้อ = ไม่เคยพบ เผื่อ = ฝาก (ให้) กับแก้ = ตุ๊กแก เบิดเท่อเล่อ = ชูคอ (หยิ่ง) ฮ่าง = เก่ามากๆ (จนน่าจะทิ้ง) จั่งอ้าย = เหมือนพี่