ไผ = ใคร
เว้า, เว้านำ = พูด, พูดด้วย
ม่วนแท้ = ไพเราะจริง
จั่งแม่นบ่แคร์ = ช่างไม่แคร์
เบิ่งน้อง = ดูน้อง
ส่อย = ช่วย
|
อ้าย = พี่ชาย
จ่อค่อ = หงอย (นั่งยองๆ)
หยังกะด้อ = อะไรขนาดนั้น
จั้นจ่อ = คะยั้นคะยอ
แม่นบ่ = ใช่ไหม
|
ผู้บ่าว = เพื่อนชาย
บ่น้อ = ไหมนะ
สิบ่แจก = จะไม่แจก
มืนตาม่องม่อง = ลืมตาจ้อง
เว้าดนหลาย = พูดนานนัก
|