|
ห่มความคิดฮอด กอดหัวใจในวันฝนริน ทุ่งนาเริ่มหอมกรุ่นไกลไอดิน ท้องถิ่นบ้านเฮา ถึงคราวชุ่มเย็น ดอกกระเจียวส่ำน้อย แทงยอดลอดหญ้า โผล่มาให้เห็น ฤดูหมุนเวียน มาอย่างเคยเป็น เหม่อค้างนั่งเอน พิงเสาเถียงนา
ฝากถามใจอ้าย รู้บ้างไหมมีใครฮ่ำฮอน กินแกงเห็ดดินอยู่โนนนาดอน อยากห่อไปต้อนอ้ายกะยังว่า ไอหมอกดอกไม้ นั่นรุ้งทอสายใกล้สนธยา เห็นแล้วอยากมี อ้ายเฮียงเคียงบ่า เดินกลับจากนา ยามฟ้าหมาดฝน
** อ้ายอยู่ทางนั้น บ่ฮู้ว่าเป็นจังใด๋ เฮ็ดการเฮ็ดงานเหนื่อยไหม กินข้าวแลงแล้วไป่น้อผู้ลังคน ยังจำได้บ่ เบอร์โทรรอรับจากสาวคนจน ไปสู้อยู่ฟ้าฟากโน้น ยามน้องกินป่น กะอยากเว้าสู่ฟัง
*** บ้านนาพลบค่ำ แสงเดือนงามลอดเมฆรำไร เฮือนใกล้ตีนบ้าน เริ่มมีแสงไฟ ยินเสียงเรไรลอยลมข้างทาง อยู่เมืองใหญ่ไฟสี อ้ายคงบ่มีเวลานิ่งฟัง สิอัดเสียงเรไรร้องดัง ส่งให้อ้ายฟัง ไปในเทปเปล่า
ดนตรี... (ซ้ำ **, *** )
มีคำที่เป็นภาษาอีสานหลายคำที่น่าสนใจดังนี้
คิดฮอด = คิดถึง
เถียงนา = กระท่อมกลางทุ่ง
ไปต้อน = ไปฝาก
เฮียง = อิงแอบ (แนบข้าง)
เป็นจังใด๋ = เป็นอย่างไร
แล้วไป่น้อ = แล้วหรือยัง
|
ฝนริน = ฝนตกปรอยๆ
ฮ่ำฮอน = คนึงหา (ถวิลหา)
อ้าย = พี่ชาย
หมาดฝน = ไอฝน
เฮ็ด = ทำ
ผู้ลังคน = ใครบางคน (พี่)
|
ส่ำน้อย = แรกแย้ม
โนน = เนิน
กะยังว่า = นั่นแหละหนา
บ่ฮู้ = ไม่รู้
ข้าวแลง = ข้าวเย็น
|
|