โทรหาแหน่เด้อ จำเบอร์โทรน้องได้บ่ น้องจะเผ้ารอ อ้ายโทรหาเวลาเลิกงาน มีเรื่องเว้านำ อยากคุยสองคนเท่านั้น วันก่อนที่เราพบกัน คนหลายน้องเว้าบ่ได้

เชื่อใจแท้เด้ จึงเทใจคบเรื่อยมา เป็นที่ปรึกษาคอยปรับทุกข์เวลาวุ่นใจ จากพ่อแม่มา ที่พึ่งหนึ่งเดียวคืออ้าย ถึงตัวทำงานห่างไกลแต่ใจฮักตามเป็นเงา

เบอร์เก่าเวลาเดิม ช่วยเติมเสียงให้ได้ยิน เป็นวิตามินสร้างภูมิคุ้มกันความเหงา บ่ได้ฟังเสียงคือจั่งบ่ได้กินเข้า คึดฮอดบวกกับความเหงา นั่งเฝ้ามือถือคือบ้า

โทรหาแหน่เด้อ กดเบอร์ที่ใจเฝ้าจำ มีผู้อยู่นำ ย่านอ้ายทำเป็นลืมเวลา มีเรื่องอยากถามเก็บไว้นานย้านใจอ่อนล้า เอาไว้บัดอ้ายโทรหา ค่อยปรึกษากันสองคน

มีคำภาษาอีสานที่น่าสนใจดังนี้