| พายโซน |
น. |
สะพายย่ามหรือเป้ขนาดใหญ่เรียก พายโซน เป็นธรรมเนียมของชาวเขาเผ่าต่างๆ จะไปไหนมาไหนต้องมีย่ามใหญ่ใช้สะพายไป อย่างว่า ตกหมู่ข้าช่อยข้าพายโซน (ภาษิต) ยายยาบข้าหลายหมื่นพายโซน จอมค่อยวางคีงเลยเลื่อนตามตนท้าว หมอโหรให้หายามมื้อปลอด เขาก็ชูง่ามเจ้าเมือช้างม่านวัง (ฮุ่ง). |
|
backpack, rusksack.
|
| พายุ |
น. |
ลม ลมที่พัดแรงเรียก ลมพายุ พยุ ก็ว่า ลมนี้ทำให้บ้านเรือนพังพินาศ โรคระบาดที่เกิดแก่คนและสัตว์เรียก โรคพยุ เกิดขึ้นที่ไหนคนต้องปิดเรือนหนีไปอยู่ที่อื่น. |
|
wind, windstorm, gale, also: plague.
|
| พาล |
ว. |
โง่ เขลา เบาปัญญา คนโง่เรียก คนพาล อย่างว่า คบคนพาลพาลพาไปหาผิด คบบัณฑิตบัณฑิตพาไปหาผล คบคนชั่วพาตัวยากจน (ภาษิต). |
|
stupid, foolish, bad, evil.
|
| พาโล |
ก. |
แสร้งพูดใส่ความไม่จริงให้คนอื่น เรียก พาล อย่างว่า อย่าว่าเฮียมพาโลเลสสะหาวหาน้อง (กาไก) อันนี้เป็นหว่างให้เห็นเหตุสงสาร ใผอย่าพาลพาโลวิชิสีนเสียได้ (สังข์) ใผผู้พาโลล้นไปกวนกุมเพื่อน นั้นเด (ฮุ่ง). |
|
to slander, defame, falsely accuse.
|
| พาหนะ |
น. |
เครื่องนำไป เครื่องขับขี่ สัตว์สำหรับขี่บรรทุก ลาก หรือเข็น มีช้าง ม้า เป็นต้น. |
|
vehicle, means of transportation including animals that can be riden or used to carry or draw loads.
|
| พิชะ |
น. |
พืชผลที่เจริญเติบโตต่อไป เรียก พิชะ อย่างว่า พิชสลาเสี้ยวแสนกอกางกลีบ ระดูพีชพร้อมเพ็งถ้วนเถื่อนแถว มานั้น (สังข์). |
|
vegetation.
|
| พิฑูรย์ |
น. |
ชื่อพลอยชนิดหนึ่ง มีสีเขียว มีน้ำเป็นรุ้งกลอกไปมา เรียก แก้วพิฑูรย์ ไพฑูรย์ ก็ว่า อย่างว่า ที่นั้นมีบ่อแก้วเดียระดาษโดยทราย เป็นเปลวลุกฮุ่งสีแสงแจ้ง มีทังมรกตพร้อมพิฑูรย์ทำมะราช มณีโชติพร้อมพิลาเล้มลูกงาม (สังข์). |
|
lapis lazuli (gem).
|
| พินัย |
น. |
การนำไป การแนะนำ การสั่งสอน ข้อบังคับ กฎหมาย (ป.ส.). |
|
guidance, instruction, rules, laws.
|
| พิปริต |
ก. |
แปรปรวน กลับกลายไปข้างร้าย (ป.ส. วิปรีต). |
|
to alter, pervert.
|
| พิศ |
ก. |
เพ่งดู แลดูโดยเจาะจง อย่างว่า นางนั่งล้อมมหาโพธิพิศสถาน บาคราญผายออกมามีแท้ พากันผ้ายผันเมือเมืองปู่ไปอยู่สร้างสินซ้อยฮุ่งเฮือง (สังข์). |
|
to stare at, gaze intently.
|