| แพนหาง |
น. |
หอกที่มีด้ามยาวเรียก แพนหาง อย่างว่า เล็งเห็นแพนหางล้นเหลือนานองเครื่อง โยเธศต้านเสียงกล้ากล่าวหาญ (ฮุ่ง) เฮาก็ฮอมแพนหางแต่งปุนไปต้อน (ฮุ่ง). |
|
long-handled spear or pike.
|
| แพ้ผัว |
ว. |
หญิงที่มีผัวกี่คนๆ ผัวก็ตายจากไปก่อนหมด เรียก แพ้ผัว. |
|
describes woman who has husband after husband who each die.
|
| แพ้เมีย |
ว. |
ชายที่มีเมียกี่คนๆ เมียก็ตายจากไปก่อนหมด เรียก แพ้เมีย. |
|
describes man who has wife after wife who each die.
|
| แพร |
น. |
ผ้าทั่วไปเรียก แพร ผ้าฝ้ายเรียก แพรฝ้าย ผ้าไหมเรียก แพรไหม ผ้าสะไบเฉียงเรียก แพรเบี่ยง ผ้าเช็ดหน้าเรียก แพรมน ผ้าขึ้ริ้วเรียก แพรฮ้าย ผ้าขาวม้าเรียก แพรอีโป้ ผ้าสีดำด่างเรียก ผ้าขี้งา ผ้าคุบเรียก ผ้าควบ ผ้ายาวสองวาเรียก ผ้ากะเตี่ยว ผ้าที่ทอเป็นทางยาวเรียก ผ้าใส้ปลาไหล. |
|
cloth.
|
| แพร่ |
ก. |
กระจายออกไป ทั่วถึง เช่น วัวควายที่มีลูกหลายตัว เรียก แพร่ แพร่พืน ก็ว่า. |
|
to spread aboard, increase by reproduction.
|
| โพ่ |
น. |
โคลนที่มีน้ำขัง เวลาวัวควายเข้าออกวัวควายไปขี้ใส่ น้ำดำเหมือนน้ำครำ เรียก โพ่ ขี้ตมโพ่ ก็ว่า. |
|
mudhole full of murky water from cattle urine and manure.
|
| โพ่ |
ก. |
แตกตื่น การแตกตื่นตกใจของนกแล้วบินไปพร้อมกันเรียก แตกโพ่ อย่างว่า จอแจฮ้องเฮียวโพแตกโพ่ วอกแวกหวึ้นเย็นสมิ้งมิดดี ดูดาวดั้งเทิงหัวคนละผู้พุ้นกะชู้พี้กะชู้คือไม้ง่าบ่มี (ผญา). |
|
to startle, panic and take to flight en masse.
|
| ไพชยนต์ |
น. |
ชื่อรถและวิมานของพระอินทร์ ปราสาททั่วไปของหลวง (ป. เวชฺชยนฺต). |
|
Indra's chariot and heaven, palace.
|
| ไพฑูรย์ |
น. |
ชื่อรัตนะอย่างหนึ่งในจำพวกนพรัตน์ มีสีเหลืองแกมเขียว หรือสีน้ำตาลเทา มีน้ำเป็นสายรุ้งกลอกไปมา เรียก แก้วไพฑูรย์ เพชรตาแมว แก้วสีไม้ไผ่ ก็ว่า อันหนึ่งมณีโชติเชื้อพิฑูรย์ทำมะราช ก้ดีเสด็จจากเงื้อมเงาถ้ำเที่ยวไป (สังข์). |
|
lapis lazuli, cat's eye (gem).
|
| ฟ้ง |
ก. |
กระเด็น ปลิว ตลบ อย่างว่า รสดอกไม้ฟายฟ้งเบิกลม ปืนล่วงฟ้าไฟฟ้งหลั่งลง ปืนไฟฟ้ายิงไปแปวเป่ง (กาไก) เจ้าก็พัดฟาดฟ้งเจียระฮ้างห่างกัน (สังข์). |
|
to bounce, scatter (in wind), billow up (dust, smoke).
|