| ย่าง |
ก. |
ยกเท้าก้าวไปเรียก ย่าง อย่างว่า ย่างนำก้นผู้เถ้า ผีเป้าบ่จกกินตับกินไต (ภาษิต) ไปให้ไปช่าง ย่างให้ย่างงาม (ภาษิต) ผู้ดีย่างช้า ขี้ข้าย่างไว (ภาษิต) พังหลายยกย่างเชิงกระดิงก้อง (กาไก) เจ้าลุ่มฟ้าธรงช้างย่างไป (ฮุ่ง). |
|
to walk.
|
| ยาน |
น. |
เครื่องนำไป ได้แก่ รถ เรือ เกวียน เป็นต้น เรียก ยาน. |
|
vehicle.
|
| ย่าน |
น. |
ระยะทางจากที่หนึ่งไปสู่อีกที่หนึ่ง เรียก ย่าน อย่างว่า เชียงหลวงล้นรุงรังล้านย่าน น้ำแผ่ล้อมระวังต้ายชั่วพัน (สังข์). |
|
distance between two points.
|
| ยาบยาบ |
ว. |
เคลื่อนไปเป็นแถว เดินไปเป็นกระบวน เรียก ย่างยาบยาบ อย่างว่า ยาบยาบพร้อมพลพวกมุนตรี ภูธรทรงพานคำหย่อนเชิงชำย้าย มุนตรีพร้อมโยธาทวนย่าง ค้ายไพร่ฟ้ามวลพร้อมพร่ำไป (ฮุ่ง) ยาบยาบย้ายเจียระจากพระวิหาร แยงคาเมค่อยไปเป็นถ้อง (สังข์). |
|
movinf in rows, marching in procession.
|
| ยาม |
ก. |
เยี่ยม ไปหามาสู่เรียก ไปยาม อย่างว่า พาเศรษฐีไปค้า พาหีหมอยไปยามย่า (ภาษิต) ยามใดบรบวนการชิค่อยคืนยามน้อง (สังข์). |
|
to visit.
|
| ยามสอง |
น. |
ตั้งแต่เช้าไปถึงค่ำ เรียก ยามเช้า ตั้งแต่ค่ำไปถึงรุ่งขึ้นเรียก ยามค่ำ. |
|
two periods: daytime and nightime.
|
| ย้าย |
ก. |
เคลื่อนไป เปลี่ยนที่ อย่างว่า ควายย้ายไปหาบวก บวกบ่ย้ายมาหาควาย (ภาษิต) สองศรีย้ายคีงแพงลงท่า (กาไก) ภูธรย้ายเมือชานสรงโสรจ นางหนุ่มเมี้ยนมายผ้าลูบคีง (สังข์). |
|
to move, change place, transfer.
|
| ยำ |
ว. |
มนต์ขลังเรียก มนต์ยำ ยาดีเรียก ยายำ อย่างว่า เขาก็เฮียนเอาแก้วมนต์ยำศาตรเพท (กาไก) อย่าอวดอ้างศิลปศาสตร์ยายำ (หน้าผาก) จบเพทด้วยมนต์ยากยายำ เทิงธรณีใผไป่ปุนปานเพี้ยง เป็นพงศ์เชื้อเวสสุวัณเทวราช พระให้ถือด่านด้าวเป็นเจ้าแห่งผี (สังข์). |
|
potent (spell or medicine).
|
| ยิง |
ก. |
ทำให้แล่นออกไปโดยเร็ว เรียก ยิง เช่น ยิงปืน ยิงธนู ยิงลูกศร ยิงหน้าไม้. |
|
to shoot.
|
| ยิ่ง |
ว. |
เกิน มาก เช่น ไกลเกินไป เรียก ไกลยิ่ง หนักมากเรียก หนักยิ่ง มากเกินไปเรียก หมากยิ่ง. |
|
more, exceeding, too much, very much or many.
|