| ลอย |
น. |
ข้าวที่ปักดำในน้ำ เวลาน้ำขึ้นข้าวก็ยาวไปตามน้ำเรียก เข้าลอย. |
|
variety of rice which elongates when water level rises so it does not get submerged.
|
| ล่อย |
น. |
ชื่อโรคชนิดหนึ่ง ทำให้มือตายเท้าตาย จับถืออะไรไม่ได้ เดินไปเดินมาไม่ได้ เรียก โรคแขนล่อยขาล่อย. |
|
partial paralysis as from polio or stroke.
|
| ลอยเฮือไฟ |
ก. |
เรือที่ทำด้วยไม้ไผ่หรือท่อนกล้วย ทำรูปคล้ายเรือ ภายในเรือมีข้าวต้ม ขนม ฝ้ายไนไหมหลอด จุดกะไต้แล้วปล่อยไปตามแม่น้ำในวันออกพรรษาของทุกปีเพื่อบูชารอยพระพุทธบาทในแม่น้ำนัมมานที เรือที่ทำนี้เรียก เฮือไฟ การปล่อยเรือเรียก ปล่อยเฮือไฟ ไหลเฮือไฟ ก็ว่า. |
|
to set adrift illuminated floats or boats made of bamboo or banana tree trunks.
|
| ละ |
ก. |
ปล่อย วาง ทิ้ง สละ อย่างว่า สองก็ละลูกไว้เหนือฟูกเฮียงหมอน แยงในปรางค์ล่ำดูพอสอื้น หลิงใดเพี้ยงแลเห็นหายโศก ก็เพื่ออินทร์แต่งตั้งประสงค์ไว้ฮูปฮอย (สังข์) ชาติที่คูหาห้องราชสีห์เทียวท่อง บ่ห่อนละถิ้มไว้ไปซ้นป่าคา (ลึบ). |
|
to let go, lay down, discard, relinquish.
|
| ละมั่ง |
น. |
สัตว์ป่าชนิดหนึ่งจำพวกกวางปลายขาแบนเรียก ละมั่ง มั่ง ก็ว่า อย่างว่า กวางกินหมากขามป้อมไปคาคอมั่ง มั่งบ่ขี้สามมื้อกระต่ายตาย กระต่ายตายแล้วเห็นอ้มเน่านำ (ปัญหา) แม้นว่าสัพพะสิ่งช้างคณาทอกทวายทอง ก็ดี กวางทรายฟานละมั่งหงส์เหมือยเหม้น มอมเยืองไก้หนูชิงกระแตต่าย กระเล็นฮอกจ้อนเหนอ้มห่านหอน (สังข์). |
|
brow-antlered deer.
|
| ละมุ |
น. |
กลุ่มต้นไม้เล็กๆ ตามชายห้วยเรียก ละมุ อีกอย่างหนึ่งกิ่งไม้แห้งที่กองไว้ในน้ำเพื่อให้ปลาเข้าไปอยู่อาศัย เมื่อต้องการปลาก็เอาแหไปล้อมไว้แล้วทิ้งไม้แห้งออกจับเอาปลา กองไม้นี้เรียก กองละมุ. |
|
thicket, clump of small trees, also: dead branches laid in pond as habitat for fish to make it easy to catch them.
|
| ละเหย |
ก. |
ระเหย การหายไปโดยมองไม่เห็นเรียก ละเหย เหย ก็ว่า อย่างว่า จวงจันทน์คู้ทะลอนหอมเหยกลิ่น แมงภู้เผิ้งชมชั้วชอบใจ (ย่า). |
|
to evaporate, vaporize.
|
| ลัง |
ก. |
ดื้อรั้น ขัดขืน การแสดงอาการขัดขืนไม่ทำตาม เช่น วัวที่เทียมเกวียนแล้วสลักแอก เจ้าของตีไม่ยอมไปเรียก งัวลัง อย่างว่า อย่าได้ลังแข็งข้อใสไปเป็นท่าน (ฮุ่ง). |
|
to be stubborn, wilful. unyielding to yoke.
|
| ลังล้าว |
ก. |
พยศ แสนงอน การขัดขืนไม่ยอมทำตาม เรียก ลังล้าว อย่างว่า หนีกะหนีบได้ลังล้าวบ่อยากไป (ขุนทึง) ลงก็ให้ลงลายเดียวอย่าเฝือนลังล้าว (กาไก). |
|
to be wilful, rebellious, peevish.
|
| ลัด |
ก. |
เดินตรงไปเรียก ย่างลัด ไปต้อนวัวเรียก ไปลัดงัว อย่างว่า ลัดแผ่นพื้นเขาขาดทะลายลง ฮอยพลายสารหล่มไปเป็นส้าง ฮอยนั้นอัศจรรย์ล้ำสามวายังย่อม ภูวนาถท้าวทวยก้าวไต่ตาม (สังข์). |
|
to walk directly toward, take a shortcut, also: to round up (cattle).
|