| กะมะ |
ว. |
พบโดยบังเอิญ ไปป่าพบเสือ ไปน้ำพบแข้ เรียก กะมะ คะมะ ก็ว่า อย่างว่า นางก็ตกคะมะไห้ดิ้นดั่นทั่งสลบ พระกาโยเหลืองหล่าตนตายกระด้าง มันค่อยตุ้มมโนนาฎเฮียงฮล ดาแคงควรแวดระวังองค์แก้ว (สังข์). |
|
accidental, chance(meeting).
|
| กะโมะ |
ก. |
พบ, เห็น เดินไปพบกับสิ่งที่คาดคิดไม่ถึงว่าจะพบ เรียก กะโมะ คะโมะ ก็ว่า อย่างว่า ปล้ำไม้คะโมะลม (ภาษิต). |
|
to meet up with, see.
|
| กะลำ |
น. |
สิ่งใดที่ทำลงไปแล้ว ไม่ดีไม่งามเกิดโทษเกิดภัย เป็นเสนียดจัญไรแก่ตนและผู้อื่น โบราณเรียก กะลำ คะลำ ขะลำ ก็ว่า อย่างว่า กินเข้าโตโสความเพิ่น คะลำ พ่อแม่ลูกเมียเฮือนเดียวกันบ่กินเข้าพร้อมกัน คะลำ หัวโล้นอยากลำ หัวดำอยากเทศน์ คะลำ (ประเพณี). |
|
taboo actions forbidden by custom.
|
| กะเวกกะวาด |
ว. |
ดิ้นรน หวั่นไหวไปมา เรียก กะเวกะวาด. |
|
struggling tossing back and forth.
|
| กะเสน |
น. |
พิมเสน ชื่อมะม่วงชนิดหนึ่งเรียก หมากม่วงกะเสน กอเสน ก็ว่า อย่างว่า โต้นติเต้นหมากม่วงกะเสน เทียวไปเพลเจ้าหัวไล่ฆ่า ขึ้นกกหว้าจัวน้อยไล่แทง ขึ้นกกแดงเอาขวานมาป้ำ (กล่อมลูก). |
|
camphor, also a type of mango.
|
| กังวล |
ก. |
ห่วงใย, เกี่ยวข้อง ความห่วงใยอาลัย เรียก กังวล กำฮน คำฮน ก็ว่า แม่อย่าเคืองคำฮนหากจักเป็นไปหน้า (สังข์). |
|
to be concerned about, worry about.
|
| กัณฐัก |
น. |
ม้าทรง ม้าที่พระสิทธัตถะขี่ออกไปบรรพชา มีฉันนะอามาตย์เป็นพระสหายติดตาม เรียก ม้ากัณฐัก คันฐัก ก็ว่า. |
|
name of horse of Sitthatha (Buddha).
|
| กัด |
ก. |
สกัด, กั้น การเอาฝาเฝียกหรือดางแหไปกั้นทางน้ำไหล เพื่อสกัดเอาปลาเรียก กัดปลา สกัดปลา กั้นปลา ก็ว่า. |
|
to strain out, block and so catch.
|
| กั่น |
น. |
แกนมีดที่สอดเข้าไปในด้าม เรียก กั่นมีด กั่นพร้า อย่างว่า พร้าดีแพ้กั่น คนหมั่นแพ้แฮง คานแข็งแพ้บ่า ป้อยห่าแพ้ของ หัวหยองแพ้หวี สาวผู้ดีแพ้หีเจ้าของ (ภาษิต). |
|
shaft of knife blade that is inside the handle.
|
| กันดาร |
ว. |
อัตคัด, ขัดสน, ลำบาก ป่าดงที่เต็มไปด้วยเสือสางไปมาลำบากเรียก ทางกันดาร อย่างว่า ข้าก็พลัดพรากบ้านข้ามด่านกันดาร (ผาแดง). |
|
difficult, barren, wild (of jungle or wilderness).
|