| อ่งล่ง |
ว. |
ลักษณะของสิ่งของที่พองโตไหลไปตามน้ำ เรียก ลอยอ่งล่ง ลอยโอ่งโล่ง ก็ว่า ถ้าขนาดเล็กว่า ลอยอ่องล่อง ลอยอ่องล่องแอ่งแล่ง ก็ว่า. |
|
describes appearance of inflated thing being carried by current.
|
| อ้องแอ้ง |
ว. |
อ้อนแอ้น แบบบาง คนที่มีลักษณะบอบบาง เดินไปมาทำกิริยาทาทางอ้อนแอ้น เรียก อ้องแอ้ง อย่างว่า งามอ้อนแอ้นแอวอ่อนอรชอน (ผาแดง). |
|
slender, graceful, delicate.
|
| อ้อนต้อน |
ว. |
การใช้ไม้หามข้างเดียวเรียก คอน สิ่งของที่คอนไปขนาดเล็กเรียก อ้อนต้อน ถ้าใหญ่เรียก โอ้นโต้น อย่างว่า ท้าวก็คอนอ้อนต้อนลาน้องสั่งเมือ (ขุนทึง). |
|
describes carrying a small burden on one end of a pole over shoulder.
|
| ออม |
ก. |
ประหยัด เก็บหอมรอมริบ เช่น เก็บเงินทีละเล็กละน้อยนำไปฝากไว้ที่ธนาคารออมสิน เรียก ออมทรัพย์ ออมสิน ก็ว่า. |
|
to economize, save (money) bit by bit.
|
| เอื้อย |
น. |
พี่สาว อย่างว่า ภูชัยท้าวธรงดาบเดินกลาย มันก็วอนเสียงใสเล้าโลมพระองค์อ้วน ศรีใสแก้วไปใดดั้นดุ่ง อวนเอย เชิญหม่อมมาจอดยั้ง ดอมเอื้อยอุ่นใจ แด่ถ้อน (สังข์). |
|
older sister.
|
| วิกฤต |
ว. |
แปลก เปลี่ยนไป เพี้ยนไป ประหลาด ไม่ปรกติ วิกฤต วิกฤติ ก็ว่า (ป.ส.). |
|
strange, altered, distorted, abnormal.
|
| วิกล |
ว. |
ไม่ปรกติ แปลกไป ไม่สมบูรณ์ อ่อนแอ (ป.ส.). |
|
abnormal, deformed, impaired, feeble.
|
| วิการ |
น. |
พิการ การผิดแปลกไปจากธรรมชาติ ความผันแปร (ป.ส.). |
|
impairment, abnormality.
|
| วิกาลโภชน์ |
น. |
การกินอาหารในเวลาวิกาลคือผิดเวลา ตามพระวินัยกำหนดไว้ตั้งแต่เที่ยงแล้วไปจนอรุณขึ้น (ป.). |
|
(monk) eating outside of prescribed time from sunrise to noon.
|
| วิ้ง |
ก. |
แล่นไปโดยเร็ว เรียก วิ้ง อย่างว่า ทยานวิ้งข้วมหลายล้านลูกดอย (กาไก) วันวิ้งผ้ายผากว้างส่องใส (กาไก) พอเมื่อวันวิ้งขึ้นเขาง่อนงายงาม พุ้นเยอ (สังข์) พอเมื่อวันวิ้งส้วยสูญไม้เมื่อแลง (ฮุ่ง). |
|
to run.
|