| สอดแนม |
ก. |
ลอบเข้าไปสืบความลับ. |
|
to spy on.
|
| สอดแส้ว |
ก. |
หลบหลีก ลี้ หนีไป อย่างว่า ชาติที่แนวนามเชื้อราชสีห์ตัวใหญ่ บ่ห่อนบินสอดแส้วไปได้ดั่งแหลว (สุด). |
|
to evade, hide, flee.
|
| ส่อสน |
ก. |
นำเรื่องไม่จริงไปเล่าให้ฟังโดยมุ่งหมายจะให้เกิดวิวาทบาดหมางกัน เรียก ส่อสน สับส่อ ก็ว่า อย่างว่า อย่าได้ฟังความฮ้ายเขาเข้าส่อสน นั้นเนอ (ผาแดง). |
|
to slander.
|
| สะกอย |
น. |
จะงอยปากของสัตว์มีปีก เรียก สะกอย อย่างว่า อันหนึ่งกบเขียดโม้แคล้วคลาดฮูไป เมื่อใดคองเป็นดีส่วนสิวังแวนส้วย เหตุว่าศัตรูเค้าขโมยมันมีมากจริงดาย แฮงฮู้เขาสู้เงื้อมสะกอยหั้นแห่งกาบ่อย่าแล้ว (สังข์). |
|
beak.
|
| สะเจา |
ว. |
ยุ่ง เศร้าโศก เดือดร้อน อย่างว่า หลิงดอกไม้ก้านก่องอินทร์กอง บาก็ยินดีผายฮวดชอนชมช้อน สะเจาใจเจ้าเดินเดียวดั้นเดี่ยว ข้ามขอบด้าวไปหน้าหน่วงหนา (สังข์) สงัดเน่งแท้เทิงข่วงฮมกระสัน โอยโอยอดลวดสะเจาใจม้าง มือพันผ้าผืนแครงครางหุ่ย เยาวะราชเจ้าติ่วช้างเลยเล่าลักหัว (ฮุ่ง). |
|
confused, troubled, sad, in trouble.
|
| สะดม |
ก. |
ขโมยโดยวางยาให้หลับ หรือเสกคาถาอาคมกล่อมให้หลับแล้วจึงขนเอาสิ่งของไป บางรายทำอนาจารเจ้าของทรัพย์ก็มี (ข. สํดม). |
|
to rob (often with violence) by first using drug or spell to cause victim to sleep.
|
| สะดุด |
น. |
ตอไม้หรือรากไม้ที่ฝังอยู่ในดิน เมื่อเดินไปมักจะตำเพราะมองไม่เห็น เรียก สะดุด สะดุดฮุดตอ ก็ว่า อย่างว่า อ้ายไปพุ้นอย่าได้ตำสะดุดตอต้องหีนแฮ่กลางทาง อย่าได้ตำสะดุดต้องหีนบางกลางเหล่า ให้เจ้าก้มต่ำหน้าเถิงบ้านจั่งค่อยเงย (ผาแดง). |
|
root, stump or stone against which one might trip or stub ones toe.
|
| สะเด็ด |
น. |
ชื่อดาวที่วิ่งไปในอากาศ เรียก ดาวสะเด็ด ดาวตก ผีพุ่งไต้ ก็ว่า. |
|
meteor.
|
| สะเดี้ยง |
น. |
นกเอี้ยง อย่างว่า เป็ดป่องเปล้าสะเดี้ยงดุ่งคาคอน บาคราญลุกสว่ายชลสรงล้าง พอคราวแล้วเสวยพาพร้อมพี่ ประดับคาดเนื้อดีแล้วเล่าไป (สังข์). |
|
mynah bird.
|
| สะท้าน |
ก. |
เกรงกลัวจนตัวสั่น เรียก สะท้าน สะทกสะท้าน ก็ว่า อย่างว่า สะท้านปั่นทังปวง ทังเขาหลวงสิเนโนราช ให้ไหวหวั่นหวาดถวายสาร ทังจักรวาลก็มาไกวกวัดแกว่ง ถ้วนทุกแห่งเหาะไปมา (เวส-กลอน). |
|
to tremble with fright.
|