| เสด็จ |
ก. |
ไป การไปของผู้มีเกียรติยศชื่อเสียงหรือผู้ที่ตรัสรู้ธรรม เช่น พระพุทธเจ้า เรียกว่า เสด็จ. |
|
to go, come, travel (of royalty or deity).
|
| เสบียง |
น. |
อาหารที่จะเอาไปกินในระหว่างเดินทาง เรียก เสบียง อย่างว่า อันว่าของกินด้าวเดินดงให้ดาแต่ง ทังเข้าแห้งสารจ้าวแจ่วผง กันทังกรดกุบเกิ้งกันหนามหนังเกิบ ฝูงหมู่ปลาแดกบั้งบองจ้ำแจ่วเกลือ เขือขิงแห้งกินดนอย่าประมาท ให้น้องจัดให้พร้อมดาไว้อย่านาน (เวส-กลอน) |
|
food provisions for trip.
|
| เสมอ |
ว. |
เท่ากัน ปานกัน เหมือนกัน เรียบราบ ไม่ลุ่มๆ ดอนๆ ร่ำไป เป็นนิตย์. |
|
equal to, same as, even with, level and smooth, regular, consistent, forever.
|
| เสลด |
น. |
เสมหะ เมือกที่ออกจากลำคอ ทำให้หายใจไม่สะดวก โบราณเรียกโรคชนิดนี้ว่า ทำมะลากักกึก ใครเป็นแล้วหายใจไม่ได้ พูดไม่ได้ อาจตายในทันทีทันใด ให้ใช้ก้านระหุ่งแยงลงไปในลำคอจะมีช่องลมหายใจได้ หรือจะตำมะพริกใส่เกลือผสมน้ำพอสมควร ดื่มเข้าไปเสลดจะแตกกระจายออกมาหมด หรือจะฝนรากมะเฟืองส้มผสมน้ำเหล้าขาวกินก็หาย อย่างว่า จตุฆาตเข้าเถิงเนื้อเสลดตัน (สังข์). |
|
mucus, phlegm.
|
| เสาเสม์ |
น. |
เสาหิน เสาหินที่จารึกชื่อผู้ตายไว้ในเสา ปักไว้บนหลุมศพ เพื่อเป็นอนุสรณ์หรือให้จดจำได้ เรียก เสาเสม์ หลักเส ก็ว่า อย่างว่า พอเมื่อวัณนุราชเจ้าทูลทอดถวายคดี เวสสุวัณหลวงจิ่งพาทีต้าน เจ้าจ่งพาเฮาได้ไปดูเสธาตุเขาก่อไว้ใกลใกล้ที่ใด (สังข์). |
|
upright gravestone.
|
| เสียกล |
ก. |
พลาดไปเพราะรู้ไม่ถึงเล่ห์เหลี่ยมของเขา. |
|
to be outwitted.
|
| เสียการ |
ก. |
ทำให้การงานพลาดไป. |
|
to spoil things (plan, what one is working on).
|
| เสี่ยงภัย |
ก. |
ทำลงไปโดยไม่เกรงกลัวภัย ภัยคือสิ่งที่น่ากลัวมี ๔ อย่าง คือ ราชภัย ภัยเกิดแต่พระราชา โจรภัย ภัยเกิดจากโจร อัคคีภัย ภัยเกิดแต่ไฟ อุทกภัย ภัยเกิดแต่น้ำ ภัยทั้ง ๔ อย่างนี้เป็นสิ่งที่น่าพึงกลัว. |
|
to take a risk, brave danger.
|
| เสี่ยงเงี่ยง |
ว. |
เอียง สิ่งที่ตั้งไว้ไม่ตรงเอียงไปเกือบจะล้ม เรียก เสี่ยงเงี่ยง. |
|
leaning, lottering.
|
| เสียด |
ก. |
เจ็บแทงเข้าไปในเนื้อ แทรกเข้าไป เบียดกัน เช่น เจ็บเสียดในท้อง เรียก เจ็บเสียด จุกเสียด ก็ว่า. |
|
to feel jabbing pain, insert, jostle, have belly cramps.
|