| หึงหวง |
ก. |
หวงแหนในทางประเวณี อย่างว่า อย่าได้หึงหวงห้ามไปมาให้มีหมู่ ฮอดฮ่มไม้ยังชิได้หยอกกัน (ผญา). |
|
to be jealous and possessive about ones mate.
|
| หือ |
ว. |
เป็นคำถาม เช่น ถามว่า เฮ็ดหยังหือ (ทำอะไรเหรอ) ไปไสหือ (ไปไหนเหรอ) มาแต่ใสหือ (มาแต่ไหนเหรอ). |
|
word put on end of questions like a question mark.
|
| หื่อ |
ว. |
เป็นคำปฏิเสธ เช่น ถามว่า ชิเฮ้ดบ่ หื่อ ชิกินบ่ หื่อ ชิไปบ่ หื่อ. |
|
no (used in response to simple yes-no questions).
|
| หุนลู |
ก. |
วู่วาม ทำโดยวู่วาม เรียก หุนลู หุนลูสหายยะ ก็ว่า อย่างว่า สังมาหุนลูแท้ไปเลยบ่อยากเบิ่ง (โส). |
|
to act hastily, impetuously or rashly.
|
| หุมย้อง |
ก. |
ประดับตกแต่ง อย่างว่า ผ่อเห็นวันเฮื่อแจ้งเจียระพรากงายงาม พุ้นเยอ นางลุนเมือมุณเทียรสั่งสาวฝูงใช้ วันนี้เฮาจักเตินฝูงเชื้อประดับปุนไปม่วน ให้แต่งห้างหุมย้องซู่ซุม แด่เนอ (สังข์). |
|
to decorate.
|
| หุมหัว |
ก. |
ชื่นชม ยินดี อย่างว่า เมื่อนั้นภูชัยท้าวชมชื่นหุมหัว เฮาบ่ขีนบูฮาณแพ่งเลิงลือไว้ สูจ่งไปหาน้องนันทะพราหมณ์โดยฮีบ อย่าให้ข้องขีนไว้ปลูกไป ว่าเนอ (สังข์). |
|
to be glad,rejoice.
|
| หุ่ย |
ว. |
อ่อนเพลีย คนแก่ไปมาที่ไหนมักจะอ่อนเพลีย เสียงครางดังหุ่ยหุ่ย อย่างว่า สี่สิบปีไปไฮ่มาทอดขา ห้าสิบปีไปนามาทอดหุ่ย (ประเพณี). |
|
weak, feeble.
|
| หุ่ย |
ก. |
เสียงร้อง อย่างว่า ชาดชาดเข้าเถิงป่าอเร็งญา พลหลวงมวลเข้าไปเถิงห้วย สังคาเค้าเป็นลางอ้อยอิ่น ชะนีหุ่ยไม้ชมด้วยแค่ผา (ฮุ่ง). |
|
to call like a gibbon.
|
| หุยหอด |
ก. |
อาลัย รัก อย่างว่า เมื่อนั้นป้าแม่ไห้หุยหอดอาลัย เจ้าแม่ไปยาเหิงเที่ยวคืนหาห้อง อันที่ไพรขวางกว้างศัตรูมารมีมาก แสนส่ำช้างธรเถ้าเผดผี (สังข์). |
|
to express regret at loss, to miss, to love.
|
| หูเมือง |
น. |
ราชทูต ราชทูตถือว่าเป็นหูเมือง เพราะราชทูตไปประจำอยู่ประเทศอื่น เมื่อประเทศนั้นมีเรื่องอะไรก็ส่งข่าวมาให้ประเทศของตนทราบ เท่ากับว่ามีหูอยู่ทั่วไป. |
|
ambassador.
|