| กุ้ม |
ก. |
ห้อมล้อม คนที่มีบริวารห้อมล้อมไปไหนมาไหนก็มีคนล้อมหน้าล้อมหลังเรียก กุ้ม อย่างว่า เขาก็เชิญกุมารีสู่ยานคนกุ้ม (กา). |
|
to surround (esp. to escort).
|
| กุลี |
น. |
คนรับจ้างทำงานหนัก เกี่ยวกับการหาบหาม เช่น หาบของหนักๆ ไปขายในที่ไกลๆ เรียก กุลี. |
|
coolie.
|
| กุลียุค |
น. |
กลียุค ยุคที่เต็มไปด้วยไปด้วยการรบราฆ่าฟันกัน คนเห็นชีวิตเป็นผักปลาเนื้อเรียก กลียุค กียุค ขียุค ก็ว่า อย่างว่า ลอนว่ากียุคก้ำเป็นพระบาท บ่หลีกได้ตูข้อยค่อยฝืน (ฮุ่ง). ขียุคขำเขือกฮ้อนเมืองบ้านบ่ชุ่มเย็น (ปัสเสน). |
|
time of conflict at end of era, Armageddon.
|
| เก่ง |
ก. |
กล้า, เข้มแข็ง, กล้าหาญ คนกล้าหาญไม่เกรงกลัวใคร เรียก คนเก่งอย่างว่า ดูที่มันเก่งกล้าตาเหลือกไปมา อันนั้นใจมันยังไป่วายวางฮ้าย เชิญหลานแก้วทำเสียมุดมอด จริงเถิ้น ฆ่าให้แล้วชาติสิ้นเสียซ้ำส่วงใจ เจ้าเอย (สังข์). |
|
to have ability and courage.
|
| เก้ง |
น. |
ชื่อสัตว์ป่าชนิดหนึ่ง ตัวคล้ายสุนัขแต่มีเขา เรียก เก้ง อีเก้ง ก็ว่า อย่างว่า อีเก้งกินหมากขามป้อมไปคาคอมั่ง มั่งบ่ขี้สามมื้อกระต่ายตาย กระต่ายตายแล้วเหนอ้มเน่านำ (ปัญหา). |
|
barking deer.
|
| เก็บ |
ก. |
นำเอาถ้วยโถโอจานที่ล้างแล้วไปไว้ในที่สมควร เรียก เก็บเมี้ยน เก็บกำงำหี่ ก็ว่า (สำ). |
|
to store away.
|
| เกม |
น. |
การเล่นแข่งขัน เสร็จไปครั้งหนึ่งเรียก เหมิดเกมหนึ่ง. |
|
game.
|
| เก้ย |
ว. |
เดินเตร็ดเตร่ คนที่เดินดูนั่นดูนี่ไปๆ มาๆ เรียก ย่างเก้ยพุ้นเก้ยพี้. |
|
roaming.
|
| เกลียง |
น. |
กล้วยไม้ ดอกไม้ป่าหลายชนิด มีสีสันวรรณะต่างกัน ดอกไม้ประเภทนี้เกิดตามค่าคบไม้ มีกลิ่นหอม มีชื่อเรียกต่างกัน เรียก ดอกเกียง ดอกกับแก้ ดอกเกียงลม เจียงลม ก็ว่า อย่างว่า พี่จักไปแอ่วเต้าไพรกว้างกล่อมเกียง (กา). |
|
various types of wild fragrant orchids.
|
| เกลียว |
น. |
เชือกสองเส้นขึ้นไปฟั่นเข้ากัน เรียก เกลียวเชือก. |
|
strands (of rope).
|