| ไกว่หล่อ |
ก. |
ขุดดินใต้ชายคาให้เป็นร่องเพื่อกันน้ำที่ตกจากชายคาไม่ให้ไหลเข้าไปใต้ถุนเรือน เรียก ไกว่หล่อ ดินที่ขุดดั้นเป็นคูเรียก ป้องหล่อ. |
|
to dig a drainage channel.
|
| ไกวัล |
ว. |
ทั้งมวล, ทั่วไป อย่างว่า ข้าขอวันทาน้อมไกวัลคุณขอบ (มาตา). |
|
all everywhere.
|
| ขนขวาย |
ก. |
เสาะ, แสวงหา การเสาะแสวงหาข้าวของเงินทอง เรียกขนขวาย อย่างว่า ควรที่กูพระองค์ชิหนีไปขนขวายหา ผญาสัพพัญญูตญาณอันประเสริฐ (เวส). |
|
to search for.
|
| ขนาน |
ก. |
เรือแล่นเรียงคู่กันไปเรียก เรือขนาน ฟองน้ำที่กลิ้งเป็นลูกๆ เรียก ฟองขนาน อย่างว่า ใผบ่มีห่อนฮู้อันโศกเสมอเฮียม พอเมื่อราตรีแถมถ่ายปันเป็นมื้อ เซ็นเซ็นน้ำขนานฟองฟ้าใหม่มาแล้ว คึดเมื่อเฮียงฮูปน้องลงเหล้นส่วยสรง (สังข์). |
|
to be parallel, go along side by side.
|
| ขวง |
น. |
สะเดาดิน ชื่อผักชนิดหนึ่งเกิดปูไปตามดิน เรียก ผักขวง ผักควงขม ผักแก่นขม ก็ว่า. |
|
type of bitter herb.
|
| ข่วง |
น. |
สนามพักพลเรียก ข่วง อย่างว่า พอยามย้ายยอพลพรากข่วง พระบาทย้ายไปพร้อมพร่ำพล (สังข์). |
|
encampment.
|
| ขวัญ |
น. |
จิต, ใจ หรือกำลังใจ เรียก ขวัญ อย่างว่า อย่าเอาขวัญหัวน้องไปขีดตางสอ อย่าเอาขวัญหัวน้องไปฮองหีนเหลี่ยม แพรมนสี่แจให้เจ้าขอดอ้อมป้อมถนอมไว้อย่าไล (ผญา). |
|
soul, souls associated with parts of body, morale.
|
| ขวาง |
ว. |
เมืองที่ขยับขยายออกไปกว้างเรียก เมืองขวาง อย่างว่า พระก็ยกยอดแก้วเป็นเกิ่งนครขวาง พระแพงเพียงพระเนตรเนาในหน้า ปุนสาวใช้คำออนเอื้อยมุ่ง สองพี่น้องประสงค์ตั้งปิ่นปัว (สังข์) |
|
spread out, sprawling (city), also: bringing bad luck.
|
| ขวาว |
นง |
ขว้าว ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง สีขาว น้ำหนักเบา เรียกไม้ขวาว เขวา ก็ว่า บ้านที่เอาต้นไม้ชนิดนี้ไปตั้งชื่อว่า บ้านโพนขวาว เขวา ก็มี. |
|
type of tree with light-weight, light-colored wood.
|
| ข้อ |
น. |
ปัญหาที่ตั้งขึ้น คนหนึ่งเป็นคนถาม คนหนึ่งเป็นคนตอบ เรียกว่า ข้อปัญหา อย่างว่า ไปบ่กลับ หลับบ่ตื่น ฟื้นบ่มีหนีบ่ม้ม ก้มบ่หวิด หาบบ่หนัก ตักบ่เต็ม เค็มบ่จืด มืดบ่แจ้ง (ปัญหา). |
|
topic, riddle.
|