| กฐิน |
น. |
ผ้าที่นำไปถอดถวายแด่พระสงฆ์ที่จำพรรษาครบสามเดือนเรียกผ้ากฐินกฐินมี ๒ ชนิดคือ จุลกฐินและมหากฐิน กฐินที่ทำให้สำเร็จในวันเดียวเริ่มแต่ปั่นด้าย ทอ เย็บ ย้อมเป็นต้นเรียกจุลกฐินกฐินแล่นก็เรียก กฐินที่ใช้เวลานานและจัดเตรียมบริขารบริวารถวายพระได้มากเรียกมหากฐิน. |
|
saffron robes given to Buddhist monks after lent, name of this tradition with accompanying practices.
|
| กฐินฮังโฮม |
น. |
กฐินสามัคคีเรียก กฐินฮังโฮม กฐินชนิดนี้มีเจ้าภาพร่วมกันหลายคนจุดประสงค์ก็เพื่อจะรวบรวมเงินไปสร้าง กุฏิ วิหาร ศาลา การเปรียญ หรือสร้างสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เป็นสาธารณะกุศล. |
|
group offering project, often to finance construction to meet temple or community needs.
|
| กด |
น. |
ชื่อปลาจำพวกหนึ่ง มีเงี่ยง ไม่มีเกร็ด เรียก ปลากด มีหลายชนิดชนิดสีเหลืองปนขาวเรียก ปลากดเหลือง ชนิดสีค่อนข้างดำเรียก ปลากดหม้อ ชนิดเล็กเรียก ปลากดป่อง อย่างว่า ปลากดปิ้งเต็มไปบ่ออยากสังมาดะดั่งดิ้นกินเข้าบ่ายเกลือ (ผญา). |
|
catfish.
|
| ก่น |
ก. |
เจาะ กบเขียดใช้ปากและตีนเจาะดินทำรู นาคใช้ปากและหางเจาะแผ่นดินทำเป็นห้วย หนอง คลอง บึง การเจาะ เรียก ก่น อย่างว่า จ่งได้พาพลหลวงก่นไปเป็นห้วย (ผาแดง). |
|
to burrow(as frog, snake).
|
| ก่น |
ก. |
เสาะหา, แสวงหา ดั้นด้นไปเอาสิ่งของที่ต้องการซึ่งอยู่ไกลแสนไกลเรียก ก่น อย่างว่า ใจประสงค์แล้วเมืองแกวกะดั้นฮอด ใจประสงค์ยอดแก้วในถ้ำกะก่นหา (ผญา). |
|
to search for with considerable effort.
|
| ก้นโดก |
น. |
นกโพระดก ชื่อนกชนิดหนึ่งมีชื่อเรียกหลายอย่าง เรียก นกก้นโดก โกนโดก กะโดก โพนโดก อย่างว่า โกนโดกฮ้องดังก้องกล่อมไพร (บ.) นัชชุหาคือว่านกก้นโดกฮ้องกลางดง โกกิลานกกาเวาวงแวดเหล่า สังคานกใส่เล่าเหตุการณ์ ส่งข่าวสารทุกสิ่ง ฮ้องแล้วจิ่งบินไป (เวส). |
|
lineated barbet (bird).
|
| กโบง |
น. |
กะโหลกหัวเรียก กโบง อย่างว่า มีฮ่างเฮาเหงข้วมกโบงหัวสูใต่ไปรือดูดั่งไตรโลกล้านลือม้มท่องเที่ยว ท่านเอย (สังข์). |
|
skull.
|
| กรกฎ |
น. |
ปู ลักษณะของปูอ่อนในแข็งนอกเดินคดไปคดมา ก้าวไปสองก้าว ก้าวกลับหนึ่งก้าว. |
|
crab.
|
| กรภ |
น. |
๑ หลังมือ ๒ งวงช้าง ๓ ลูกช้าง ๔ ลูกอูฐ ๕ อูฐทั่วไป ๖ ของหอมชนิดหนึ่ง ๗ ตะโพก (ส.). |
|
1.back of hand 2.elephant trunk 3.young elephant 4.young camel 5.camels in general 6.a fragrance 7.hips.
|
| กรรม |
น. |
เคราะห์ คือสิ่งที่ไม่สมหวังเรียก กรรม เช่น ชูชกได้เมียสาว ถูกเมียบังคับให้ไปขอกัณหาชาลีมาเป็นทาส เมื่อพระเวสสันดรให้โอรสและธิดาแล้วแนะนำให้ชูชกไปเมืองปู่ เพื่อพระเจ้าปู่จะได้ไถ่ถอนหลาน แต่ชูชกไม่กล้าไปเกรงจะถูกเคราะห์กรรม (เวส-กลอน) |
|
misfortune.
|