| ขี้ |
น. |
สิ่งที่มีลักษณะน่าเกลียด น่ากลัว น่าเบื่อหน่าย ก็เรียก ขี้ เช่น จะทำอะไรก็ไม่กล้า เรียก ขี้ย้าน ทำอะไรไม่สำเร็จ ทำไปได้เพียงครึ่งๆกลางๆก็หยุด เรียก ขี้หักถ่อง ชอบอวดอ้างว่าตนมั่งมีศรีสุข เรียก ขี้อวด ทำอะไรก็ไม่กล้าทำ กลัวตะเสียศักดิ์ศรี เรียก ขี้อ่ง. |
|
anything ugly, fearful, disgusting; used as a prefix.
|
| ขี้กลาก |
น. |
โรคผิวหนังจำพวกหนึ่ง มี 2 ชนิด ชนิดเป็นวงและชนิดกระจายไปทั่วตัว ชนิดเป็นวง เรียก ขี้กลากวงเดือน ชนิดไม่เป็นวงเรียก ขี้กลากซัว. |
|
skin disease: ringworm and eczema.
|
| ขี้กะตึกแป |
น. |
ชื่อหญ้าชนิดหนึ่ง เกิดไปตามพื้นที่ดิน ใบแปเหมือนขี้กะตึกแป เรียก หญ้าขี้กะตึกแป. |
|
type of grass, leaves resemble tapeworms.
|
| ขี้ทา |
น. |
ดินที่มีธาตุเกลือปน เรียก ขี้ทา เมื่อต้องการเกลือสินเธาว์ ก็เอาดินนี้ไปกรองต้มในหม้อให้เป็นเกลือ. |
|
salty soil.
|
| ขี้แบ้ |
น. |
บัวผัน บัวผันเรียก บัวขี้แบ้ อี่แบ้ ก็ว่า บัวชนิดนี้มักเกิดตามหนอง อย่างว่า บัวขี้แบ้มาเกิดกลางหนอง บัวทองมาเกิดก้ำหัวสวนบ้านเก่า ที่เลิ๊กมาแล่นตื้นชิไปห้งบ่อนเขิน (ปัสเสน). |
|
type of lotus.
|
| ขี้สีก |
น. |
น้ำครำ แอ่งน้ำใต้ถุนเรือนตรงที่ตั้งโอ่งน้ำกินน้ำใช้ แอ่งน้ำนี้แหละเรียก น้ำขี้สีก น้ำขี้สีกนี้หมอยาโบราณถือว่าเป็นน้ำยาศักดิ์สิทธิ์ ถ้าคนป่วยเป็นไข้ออกหมึก ออกซาง ไข้หมากไม้ใหญ่ หมอจะไปเอาน้ำนี้มาฝนใส่ยา แก้ไข้ดีนักแล. |
|
wastewater under house.
|
| ขีดขั้น |
น. |
คั่น, ขอบเขต การกำหนดให้แน่นอนลงไปเรียก ขีดขั้น เช่น เขตบ้าน เขตเมือง เขตวัด. |
|
boundary.
|
| ขึ้น |
ก. |
เคลื่อนจากที่หนึ่งไปสู่อีกที่หนึ่งเรียก ขึ้น อย่างว่า ค้อมว่าสองตรัสแจ้งทำนองในสลาก เลยเล่าอุ้มอ่อนขึ้นปรางค์กว้างค่อยเซา (สังข์). |
|
to move.
|
| ขื่ง |
ก. |
กลิ้ง, ผลัก, ดัน การกลิ้งหรือผลักดันไปข้างหน้า เรียก ขื่ง กื่ง ก็ว่า เช่น กื่งไม้กื่งขอน อย่างว่า เมื่อนั้นเวลาฮ้ายจำจวนภูวนาถ เขาก็ปัดกื่งก้อนคำล้านใส่เหว คีงกลมกลิ้งนำแปวน้ำทั่ง ภูวนาถกลั้นใจน้อยมอดมัว (สังข์). |
|
to roll, push forward.
|
| ขุ |
ก. |
ล่วง, หล่น สิ่งที่ล่วงหล่นไปตามสภาพเรียก ขุ เช่น ใบไม้แก่ร่วงหรือใบไม้ถูกลมพัดหล่นลงเรียก ใบไม้ขุ อย่างว่า รุกขาไม้ไพสณฑ์แสนส่ำ ยามเมื่อลมพัดต้องขุข้วนหล่นลง (บ.). |
|
to fall (of leaves).
|