| คล้อย |
ก. |
เอียงไป ตะวันเดินลงเรียก ตะวันคล้อย ค้อย ค้าย ว้าย ก็ว่า อย่างว่า ผ่อเห็นวันเฮื่อเข้มไขทีปบัวระพา พุ้นเยอ ฉายายลล่วงลงคลาคล้อย (สังข์). |
|
to veer, descend.
|
| คลา |
ก. |
เคลื่อน, ย้าย เดือนดาวที่ย้ายจากที่ไปสู่ที่อื่น เรียก คลา คา ก็ว่า อย่างว่า รุกขาไม้ลมพานค้อมควี่ เดือนด่วนค้ายคลาข้อนขอบเสมร (สังข์). |
|
to move, travel.
|
| คลาดแคล้ว |
ก. |
พลาดหวัง ผิดพลาด รอดไป พ้นไป อย่างว่า มีคลาดแคล้วโดยดั่งพระองค์ฝัน เมื่อนั้นภูมีชมชื่นใจจาต้าน หมอจงกิตตนาแท้ทวายดูตามเลข นางอยู่ห้องมีล้นคั่งคาม (สังข์). |
|
to slip up, slip by, escape, err, fail to achieve goal.
|
| คลาตาด |
ก. |
ติด ขัด ติดขัดเรียก คลา คา ก็ว่า อย่างว่า เจ้าคั่งแค้นคาตาดตนเดียว คอยดูดายบ่เป็นไปได้ คนิงเถิงไท้อินทาเทวราช เมื่อนั้นเทพท่อนไท้เหวห้วยฮุ่งเห็น (สังข์). |
|
to run into difficulties, get stuck, obstructed.
|
| คลาน |
ก. |
ไปด้วยมือและเข่า เช่น เด็กคลาน การเคลื่อนไปช้าๆ เช่น เต่าหรือจรเข้ เรียก คลาน. |
|
to crawl on hands and knees.
|
| คลำ |
ก. |
เอามือแตะต้องหรือลูบไปมา เรียก คลำ อย่างว่า ตาบอดคลำช้างมักเถียงกัน กินมำมำบ่คลำเบิ่งท้อง (ภาษิต). |
|
to rub, handle, feel.
|
| ควันคั่ง |
น. |
ควันปลิวไปเต็มเรียก ควันคั่ง อย่างว่า พ่องก็ผายไฟฟ้งเป็นแปวปุนคอบ ควันคั่งฟ้าดูเบื้องบ่มฝน (สังข์). |
|
smoke filling (sky, etc.).
|
| ควันหลง |
น. |
ควันที่เหลืออยู่หมายถึงเรื่องที่ชำระไปแล้วยังมีหลงเหลืออยู่เรียก ควันหลง. |
|
"lingering smoke" = taint from bygone incidents.
|
| ควา |
ก. |
คว้า หยิบ ฉวย การหยับเอาสิ่งของที่ต้องการ เรียก ควา อย่างว่า มันก็ผันผายเข้าไปในผาสาท มือควาจับนาฏน้องเลยสะดุ้งตื่นตน (สังข์). |
|
to grab, pick up, take.
|
| ควา |
ก. |
จับ ยื่นมือไปจับโดยเร็ว เรียก ควา อย่างว่า มือควาบายแจ่งเสื้อ (เวส). |
|
to grab, cacth.
|