| คะเคี่ยน |
ก. |
เคลื่อน ย้าย ย้ายจากที่หนึ่งไปสู่ที่หนึ่ง เรียก คะเคี่ยน คะเคลื่อน ก็ว่า อย่างว่า โพธิสัตว์เจ้าทรงพระกรอุ้มอ่อนคะเคี่ยนย้าย ไปหน้าบ่เซา (เวส-กลอน). |
|
to move (from one place to another).
|
| คะยะ |
ว. |
กระโดดไปอย่างกบเต้น เรยก เต้นคะยะ ถ้าใหญ่กว่ากบเรียก เต้นโคะโยะ ถ้าเล็กกว่ากบเช่นเขียด เรียก เต้นเคาะเยาะ. |
|
hopping (like frog).
|
| คะลำ |
น. |
ผิด บาป กรรม สิ่งใดที่ทำลงไปผิดจารีตประเพณี ผิดกฎหมาย ผิดระเบียบ ผิดศีลธรรมในทางพระศาสนา จะมีโทษมาก โทษน้อย หรือไม่มีโทษ แต่สังคมรังเกียจ สิ่งนั้นเรียก คะลำ อย่างว่า ของมันผิดอย่าได้กระทำ ของคะลำอย่าได้ไปต้อง ของพี่น้องอย่าได้ไปซูน (บ.). |
|
sin, transgression, taboo.
|
| คัด |
ก. |
ผูกให้แน่น มัดให้แน่น อย่างว่า ผูกเอาเจ้ากุมารทังสองให้คัด มัดไว้บ่ให้มาย อาทายะมันก็ถือเอายังเงื่อนเครือเขาแข็งขนาด ฟาดได้แล้วแลตีไปซ้องพระเนตร เขตทัศนะวิสัยอันมหาสัตว์ เจ้ายังล่ำหญิงดูก็มีแล (เวส). |
|
to tie tightly.
|
| คันธมาทน์ |
น. |
ชื่อภูเขาลูกหนึ่งชื่อเขาคันธมาทน์ มีอยู่ในป่าหิมพานต์เดียระดาษไปด้วยดอกไม้กลิ่นหอมนานาพันธุ์ อย่างว่า มีดอยด้าวคันธมาทน์สวนดอก สระโบกกว้างกระจวนฟ้งกลิ่นละออง (สังข์). |
|
a mountain in Isan folklore.
|
| คับคา |
น. |
ระหว่างทางเรียก คับคา อย่างว่า บาคราญทรงสีโหป่าวไปปุนย้าย คับคาเท้าเถิงห้วยตาด ฟังยินน้ำแผ่ต้องโตนท้างคื่นเค็ง (สังข์). |
|
along the road or journey.
|
| ค้า |
ก. |
ทำการซื้อขายเรียก ค้า อย่างว่า ความคึดมีบ่แพ้ทึนซิค้าหากบ่มี พาเศรษฐีไปค้าพาหีหมอยไปยามย่า (ภาษิต). |
|
to engage in trade.
|
| คาคาด |
ก. |
จากไป การจากไปเรียก คาคาด คลาคลาด ก็ว่า อย่างว่า แต่นั้นขึ้นขี่ช้างคาคาดเชียงเครือ บาศรีเทียวท่องดงเดินผ้าย (ฮุ่ง). |
|
to leave, depart.
|
| ค่าง |
น. |
ชื่อสัตว์สี่เท้าชนิดหนึ่ง ตระกูลเดียวกับลิง ลำตัวแขนขาและหางยาวกว่าลิงทั่วไป แต่นิ้วหัวแม่มือสั้นกว่า ขนสีเทาหรือดำ เรียก ค่าง อย่างว่า ใผอย่าขันอาสาเลี้ยงแนวชะนีฮูปค่าง มันหากเคียวบ่เศร้า ผองเท้ากระดูกกอง หั้นแล้ว (กลอน). |
|
langur.
|
| คางฮุง |
น. |
ต้นคาง ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่งเรียก ต้นคางฮุง กางฮุง ก้านฮุง คันฮุง ก็ว่า บ้านที่เอาชื่อต้นไม้นี้ไปตั้งเรียก บ้านคางฮุง ก็มี. |
|
type of tree with acacia-like leaves.
|