| แคะแยะ |
ว. |
อาการที่กบหรือเขียดตัวเล้กๆ เต้นไป เรียก เต้นแคะแยะ เคาะเยาะแคะแยะ ก็ว่า ถ้าตัวใหญ่เรียก เต้นโคะโยะ โคะโยะเคะเยะ ก็ว่า. |
|
describes the way a small frog hops.
|
| โคก |
น. |
ที่เนิน ที่สูง ที่เนินที่สูงเรียก โคก โคกที่เต็มไปด้วยหินแร่ เรียก โคกหีนแฮ่ โคกที่เต็มไปด้วยต้นจิกต้นฮัง เรียก ป่าจิกป่าฮัง อย่างว่า โคกป่าจิกมาบังหลังโคกป่าฮังมาบังหน้า พราหมณาน้ำตาหลั่ง คึดห่วงหลังห่วงหน้าน้ำตาย้อยย่าวลง (เวส-กลอน). |
|
hill, high ground with open scrub forest.
|
| โคจร |
ก. |
การเดินแบบโค คือเดินไปไม่มีจุดหมายปลายทาง เรียก โคจร อย่างว่า เฮาจักโคจรดั้นเดินนำน้องนาถ ดั้นฮอบบ้านหลายชั้นสืบดู (สังข์). |
|
to meander, wonder.
|
| โคน |
น. |
เสาขั้นศอก หลักไม้แก่นที่เจาะเป็นรูทะลุแล้วสอดคร่าวเข้าไป ฝังเป็นระยะเรียก โคนฮั้ว หลักฮั้ว ก็ว่า. |
|
fence post for rail fence.
|
| โคศัพท์ |
น. |
วิธีหารแบบโบราณ โดยมีตัวหารตั้งแต่สองตำแหน่งขึ้นไป เรียก โคศัพท์ มีโคศัพท์สอง โคศัพท์สาม เป็นต้น. |
|
ancient method of long division.
|
| โคะโยะ |
ว. |
การเต้นไปของสัตว์ตัวใหญ่ เรียก เต้นโคะโยะ โคะโยะเคะเยะ ก็ว่า. |
|
describes the way a large frog hops.
|
| ไคลคลา |
ก. |
ไป อย่างว่า พี่จักไคลคลาสร้อยนงสีกูก่อน (ฮุ่ง). |
|
to go.
|
| ง้วงกลางดง |
น. |
ชื่องูชนิดหนึ่ง คล้ายงูเขียว ตัวเล็กและยาวกว่า เลื้อยตามพุ่มไม้อย่างเชื่องช้า เวลาไปกัดใครเข้าจะง่วงเหงาหาวนอน เรียก ง้วงกลางดง. |
|
type of small poisonous snake, victims become very sleepy.
|
| ง้วงเงี้ยง |
ว. |
อาการเลื้อยคดไปงอมาของงูที่ถูกตีสันหลังเดาะ เรียก ง้วงเงี้ยง. |
|
wriggling, like a snake when its back has been broken.
|
| ง้วน |
น. |
ของเบื่อเมา ของเบื่อเมาถึงแก่ชีวิตเมื่อกินลงไปเรียก ง้วน อย่างว่า ง้วนกินเบื่ออย่าไว้ในเฮือน คนตาเบือนอย่าเอาเป็นพี่น้อง มันชิเป็นล้องค้องคือเกี่ยวสองคม (กาพย์ปู่). |
|
deadly poison.
|