| จ้วง |
ก. |
ใช้ภาชนะ เช่น ขันเอื้อมลงไปตักน้ำโดยแรง หรือใช้ไม้พายพุ้ยน้ำโดยเร็วอย่างพายเรือแข่ง เรียก จ้วง. |
|
to dig into water forcefully (with paddle or dipper).
|
| จ้วมจ้วม |
ว. |
เสียงดังอย่างนั้น เช่น ผู้ใหญ่เดินไปในน้ำเสียงดังจ้วมจ้วม ถ้าเด็กเดินเสียงดังจ้อมจ้อม. |
|
sloshing, describes sound of adult walking through water.
|
| จ้อ |
ก. |
สั้น การพูดไม่ยาวเรียก เว้าจ้อ เช่น เวลาไปสู่ขอสาว เขาตกลงจะให้ในราวสองสามเดือน ขอเอาภายในหกเจ็ดวัน เรียก ขอจ้อ. |
|
to take little time, hasten, be abrupt.
|
| จอกพอก |
ว. |
สีขาว สีขาวพราวเรียก ขาวจอกพอก อย่างว่า หมาบักดำแล่นไปก่อน หมาบักด่อนแล่นนำหลัง จอกพอกจอกพอก (เวส) สีขาวโพลนเรียก ขาวโจกโพก ขาวจุ่นพู่น ก็ว่า อย่างว่า ลางคนเป็นคนเถ้าหัวขาวจุ่นพูน ยังเล่าเหาะห่อนเหล้นชิงชู้สวากเสนห์ (กาพย์ปู่). |
|
glistening, stark (white).
|
| จ่องเจ๊าะ |
ว. |
อาการที่เด็กเล็กๆ เพิ่งหัดเดิน ก้าวขาสั้น และเดินไปช้าๆ เรียก ย่างจ่องเจ๊าะ. |
|
toddle.
|
| จอด |
ก. |
พักชั่วคราว หยุด การหยุดชั่วคราวเรียก จอด อย่างว่า ศรีใสแก้วไปใดดั้นดุ่ง อวนเอย เชิญหม่อมมาจอดยั้งดอมเอื้อยอุ่นใจ แด่ถ้อน (สังข์). |
|
to stop for a rest, stop for a while.
|
| จ้อดจ้อด |
ว. |
เสียงดังจากการเอาเหล็กแดงขนาดเล็กจุ่มลงไปในน้ำ เสียงดังจ้อดจ้อด. |
|
hiss, describes sound of small piece of red hot metal being dipped into water.
|
| จ่อม |
ก. |
จุ่ม ตัก เอาเบ็ดไปดักในน้ำเพื่อให้ปลามาติดเบ็ด เรียก จ่อมเบ็ด. |
|
to immerse, dip.
|
| จอมไตร |
น. |
ผู้เป็นใหญ่ในไตรภพ คือ มนุษย์โลก เทวโลก และพรหมโลก เรียก จอมไตร อย่างว่า มึงจ่งไปทูลท้าวจอมไตรตนอาจ บอกว่าเฮียมใคร่ได้บุญเกื้อเกิดเทียม ว่าเนอ (ฮุ่ง). |
|
ruler of the three worlds (over man, angels, brahma deities).
|
| จ่อยล่อย |
ว. |
จืดจาง ไม่มีรส อาหารที่ใส่เครื่องปรุงไม่ครบ ขาดรสเค็มไปเรียก จางจ่อยล่อย คนหน้าซีด เรียก หน้าจ่อยล่อย. |
|
bland, wan.
|