| จาง |
ว. |
จืด ไม่มีรส อาหารไม่มีรสเรียก อาหารจาง คำพูดที่พูดไปแล้วไม่เกิดประโยชน์เรียก พูดจาง อย่างว่า อย่าได้ฮ้อนกินไว้จางจืด ให้ช้าไว้เมือหน้าจิ่งเยือ (ขูลู). เถิงที่แท้เห็นฮ่างเหมือนจาง มีคำโพยสูญสมเสียดใจจงม้าง รือท่าน (ฮุ่ง). |
|
weak, diluted, bland, washed out.
|
| จ่างป่าง |
ว. |
สว่าง โล่ง ท้องฟ้าที่ปราศจากเมฆหมอก มองไปทางไหนก็แจ้งสว่างเรียก แจ้งจ่างป่าง. |
|
bright, clear (of clouds).
|
| จ่านพ่าน |
ว. |
สีของน้ำที่เรามองไปเห็นมีสีเหมือนกันว่า ขาวจ่านพ่าน หรือสิ่งของหลายสิ่งกองรวมกันเรียก กองจ่านพ่าน ถ้าเป็นกองสูงเรียก กองจุ่นพุ่น. |
|
white or bright (surface of water), in a low pile.
|
| จ่านา |
น. |
ชื่อเขียดชนิดหนึ่ง เขียดชนิดอื่นหนีไป แต่เขียดชนิดนี้ไม่หนี ร้องเฝ้านา เขาจึงตั้งชื่อมันว่า เขียดจ่านา คือมันเป็นหัวหน้าเฝ้านา. |
|
type of frog that does not flee.
|
| จ้าม |
ว. |
เสียงดังอย่างนั้น เช่นผู้ใหญ่ย่างเท้าไปในน้ำเสียงดังจ้าม จ้ามจ้าม ต้ามต้าม ก็ว่า. |
|
slosh, slog, describes sound of adult walking through water.
|
| จามรี |
น. |
ชื่อเนื้อทรายชนิดหนึ่ง มีขนละเอียด หางยาวเป็นพู่เป็นสัตว์บดเอื้องอยู่ในจำพวกกระบือ อย่างว่า ค่างค่างช้างซัดแทบเฮียงเกย พระก็ทรงพลายคำย่างแยงเมือหน้า ฝูงคนใกล้จามรีกวัดแกว่ง ถอดฮ่มกั้งบาท้าวมืดไป (ฮุ่ง). |
|
yak.
|
| จาริก |
น. |
ผู้เดินไป ผู้เที่ยวไป คือผู้เที่ยวไปเพื่ออบรมสั่งสอนหรือแสวงบุญ. |
|
walker, itinerant teacher or pilgrim.
|
| จ่าวล่าว |
ว. |
จืด ชืด ไม่มีรส เช่น อาหารที่ปรุงไม่ครบ ขาดเกลือหรือปลาแดกน้อยไป เรียก จางจ่าวล่าว. |
|
bland, flat (taste).
|
| จำ |
ก. |
จำนำ เอาสิ่งของมอบไว้ เวลาจะไปรับของคืนต้องชดใช้ราคาตามที่ตกลงไว้. |
|
to pawn.
|
| จำกัด |
ก. |
กำหนดจำนวน ขีดขั้น เฉพาะ เช่น กำหนดจำนวนลงไปว่า เท่านั้น เท่านี้ จำกัดอายุจำกัดความรู้. |
|
to limit, fix amount or number.
|