| ใจวองแวง |
น. |
ผู้มีใจเบาไม่หนักแน่น กระทบอารมณ์มักจะหันเหไปตาม เรียก ใจวองแวง อย่างว่า ยินแต่ความเพื่อนต้านฮวยเฮี่ยฮำหู นางนี้ใจวองแวงบ่เพิงฮอยฮ้าย (สังข์). |
|
fickle, gullible.
|
| ฉนาก |
น. |
ชื่อปลาชนิดหนึ่ง ปากส่วนบนยื่นออกไปข้างหน้า ฟันเหมือนฟันเลื่อยเรียก ปลาฉนาก สะนาก ก็ว่า. |
|
sawfish.
|
| ฉัพพัณณรังสี |
น. |
รัศมีมี ๖ ประการ ซึ่งพระพุทธเจ้าเปล่งออกคราวเสด็จไปโปรดพระเจ้าสุทโธทนะมหาราชพุทธบิดาที่เมืองกบิลพัสดุ์รัศมี ๖ ประการ คือ ๑ นีละ สีเขียวเหมือนดอกอัญชัน ๒ ปิตะ สีเหลืองเหมือนหรดาลทอง ๓ โลหิตะ สีแดงเหมือนตะวันอ่อน ๔ โอทาตะสีขาว ๕ มัญเชฐสีหงสบาท สีเหมือนดอกเซ่งหรือหงอนไก่ ๖ ปภัสสรสีเลื่อมพรายเหมือนแก้วผลึก (ป.). |
|
six colors of radiant glory displayed by Buddha.
|
| ฉำฉา |
น. |
ชื่อพรรณไม้เนื้ออ่อนชนิดหนึ่ง มีกิ่งก้านสาขาแผ่ปกคลุมไปกว้างไกล เมื่อถูกลมพัดมักจะหักง่าย เป็นไม้น้ำหนักเบาเหมาะสำหรับปลูกครั่ง ใช้ทำลังบรรจุสิ่งของส่งไปทางไกล เรียก ต้นฉำฉา ก้ามปู กะปู ก็ว่า. |
|
raintree, large spreading tree with light, non-durable wood.
|
| ฉุย |
ว. |
เฉียดไป เฉี่ยวไป การเดินเฉียดไปเรีกย ย่างฉุยไป. |
|
to pass by very closely, to graze.
|
| เฉพาะ |
ว. |
เจาะจง จำเพาะ การกำจัดแน่นอนลงไปว่าเท่านั้นเท่านี้ เรียก เฉพาะ. |
|
specific, specifically.
|
| ชดช่วย |
ก. |
ช่วยเหลือ การไปช่วยการงานญาติพี่น้องเช่น ไปช่วยเกี่ยวข้าว ไปช่วยดำนา ไปช่วยหาบข้าว เรียก ชดช่วย. |
|
to assist, help.
|
| ชดเชย |
ก. |
ใช้แทนสิ่งที่เสียไป เช่น ยืมสิ่งของเขามาแล้วแตกหักหรือเสียหายไปต้องใช้แทนเขา เรียก ชดเชย. |
|
to repay, re-imburse.
|
| ชน |
น. |
คน (ป.ส.) ชนบท เขตแดนที่ห่างจากเมืองหลวงออกไปเรียก ชนบท บ้านนอก ก็ว่า (ป.ส.). |
|
people, also: rural areas.
|
| ชมจูบ |
ก. |
จูบชมดมขม่อม ด้วยความรักใคร่ชอบใจเรียก ชมจูบอย่างว่า แม้นชื่อผิดชอบแท้ควรที่กระทำตาม ขอแม่ ทำเพียรปกโทษคามคราวแล้ว แม่ก็โลมขวัญน้อยศิลป์ชัยชมจูบ เจ้าแม่ยังผู้น้อยไกลข้างขาดไปได้รือ (สังข์). |
|
to kiss on top of head (of parent to child).
|