| ซี่ |
น. |
ยาสีฟันโบราณใช้ไม้คะยูง ฟันเป็นซี่ๆ ใส่ในกระบอกไม้ไผ่จุดไฟข้างล่าง เอาเสียมทาน้ำมันยางรมที่ควันไฟ ยาที่ได้มีสีดำ เอายานี้ไปทาฟันจะมีสีดำ คนโบราณนิยมฟันดำ อย่างว่า เล็งที่ทันตาแข้วมหานิลเงาเงี่ยงงามเด ซ้องซุ่มเกล้าตะเกิงหน้าแข่งเขียว (ผาแดง). |
|
ancient treatment with a kind of pitch to blacken teeth, believed to beautify and preserve teeth.
|
| ซีเซื่อน |
ว. |
กลิ้งเกลือกไปมา อย่างว่า ดิ้นซีซุกซีเซื่อน นอนกลิ้งเกลื่อนไปมา ใจมารดาเหมือนดั่งจักหลูดล้ม (สู่ขวัญ). |
|
rolling back and forth.
|
| ซุ่ง |
น. |
แหล่งเป็นที่อยู่ของสัตว์เรียก ซุ่ง ที่อยู่ของงูเรียก ซุ่งงู ที่อยู่ของปลาเรียก ซุ่งปลา ที่อยู่ของแลนเรียก ซุ่งแลน อย่างว่า ขวัญหัวเจ้าไปตกอยู่ดอมแลนในซุ่ง ก็ให้มาสามื้อนี้วันนี้ (สู่ขวัญ). |
|
den, nest, burrow (of snake, fish, lizard).
|
| ซุ่ง |
ว. |
ครั้ง คราว คนที่ถูกหมาบ้ากัดพิษของหมาบ้าจะขึ้นเป็นพักๆ เวลาพิษขึ้นคนจะมีน้ำลายไหลวิ่งไปมาเหมือนสุนัข เรียก บ้าขึ้นเป็นซุ่ง. |
|
recurrent (of fit or attack of illness).
|
| ซุ้ง |
ก. |
ผูกซ่อน อาการที่พวกโจรนำควายที่ลักได้ไปซ่อนไว้ ณ ที่ใดที่หนึ่ง ที่ที่นำไปซ่อนไว้เรียก ซุ้งควาย ซุ้มควาย ก็ว่า. |
|
to tie up in hiding (of stolen cattle), also: hiding place for stolen cattle.
|
| ซุย |
น. |
มีดเหน็บ ชื่อมีดชนิดหนึ่งปลายแหลม ใช้เหน็บไปป้องกันอันตราย เวลาไปทำธุระหรือไปทำมาค้าขาย. |
|
dagger.
|
| ซู่ |
ว. |
ถ้วน ครบ ทุก ทุกอย่างเรียก ซู่ประการ ทุกเมือง ซู่เมือง ทุกพวกเรียก ซู่ซุม ทุกวันเรียก ซู่วัน อย่างว่า เงานั้นไปตามเฮาซู่วันบ่มีเว้น (ย่า). |
|
each, every.
|
| ซูดลูด |
ก. |
เลื่อนไป เคลื่อนไป เช่น เลื่อนตัวลงจากกระดานเลื่อน เรียก ซูดลูด ตู้ดลูด ก็ว่า. |
|
to move along, slide (as on playground slide).
|
| ซูน |
ก. |
ถูก ต้อง กระทบ เช่น วิ่งไปกระทบตอ เรียก แล่นซูนตอ อย่างว่า ย้านผอกพ้นมาแล่นซูนตอ เพิ่นบ่ขอโตซ้ำผัดให้บาดได้แล้วค้างอยู่เอิมเยิม (กาพย์ปู่) ผีสิงเรียก ผีซูน ผีต้อง ก็ว่า. |
|
to touch, brush against, sub against, (demon) possess.
|
| เซกเลก |
ว. |
ไม่สุภาพ ขี้เหร่ คนรูปร่างขี้เหร่ เรียก เซกเลก อย่างว่า อี่เซกเลกอี่น้ำขอดแอ่ง พ่อแก่มึงไปกินเห็นแต่แมงง้องแง้ง ง้องแง้งง้องแง้ง (สอย). |
|
rude, ugly.
|