| ด้น |
ว. |
ดั้น ฝ่าไป เดินบุกไปดดยไม่หยุดพักเรียก ด้น ดั้นด้น ก็ว่า อย่างว่า แล้วจิ่งด้นป่าไม้ไพรกว้างย่านยาว (กลอน). |
|
forging ahead.
|
| ดวงพร |
น. |
คำสั่ง พรที่ให้ไป อย่างว่า อวนจ่งนำดวงพรพาดผมสองใช้ เอาขาเข้าทูลเทียนเทวราช เมื่อนั้นจันทร์จื่อถ้อยเถิงใช้กล่าวกลอน (สังข์). |
|
words of blessing, benediction.
|
| ด้วมด้วม |
ว. |
ต้วมเตี้ยม อาการที่เต่าคลานไปช้าๆ เรียก คลานด้วมด้วม. |
|
crawling along (like a turtle).
|
| ด้วย |
ว. |
เป็นคำแสดงกิริยารวมกัน เช่น กินด้วยกัน นอนด้วยกัน ไปด้วยกัน. |
|
with accompanying, together.
|
| ดอก |
ว. |
เป็นคำใช้ท้ายประโยคคำพูด เช่น บ่แม่นดอก แบ่กินดอก บ่ไปดอก เฮ็ดบ่เฮ็ดกะบ่เป็นหยังดอก. |
|
at all, emphatic phrase-final particle usually associated with negation or refusal.
|
| ดอก |
น. |
ดอกเบี้ย ผลที่ได้รับเกินกว่าจำนวนที่ให้ไป เรียก ดอก เช่นให้ไปหนึ่งได้มาสอง ให้ไปสองได้มาสาม เรียก ดอกเบี้ย. |
|
interest on investment.
|
| ด้องแด้ง |
ว. |
อาการที่คนผอมเดินคดไปคดมาเรียก ย่างด้องแด้ง อย่างว่า เจ้าด้องแด้งขึ้นหมากแน่งคือชิไว (บ.). |
|
describes appearance of thin, feeble person walking.
|
| ดอด |
ก. |
แอบเข้าไป สอดเข้าไป เช่น เมื่อเขาพูดความลับ แอบเข้าไปฟังเอาความลับ เรียก ดอดเข้าไป. |
|
to sneak in, esp. to eavesdrop.
|
| ด่อน |
ว. |
ขาว เผือก ควายเผือกเรียก ควายด่อน ช้างเผือก เรียก ช้างด่อน หัวขาวเรียก หัวด่อน อย่างว่า หัวดำไปก่อน หัวด่อนนำหลัง (ภาษิต). |
|
white (elephant, buffalo, head of old person).
|
| ดอย |
ก. |
ตั้งศพหันหัวไปทางทิศตะวันตกเรียก ดอยศพ อย่างว่า ใผจักอุ้มอ่วยเจ้าดอยให้แม่นทาง (เวส) ถ้าคนไม่ตายนอนหันหัวไปทางทิศตะวันตก ก็ถือว่านอนดอย คนโบราณห้ามถือว่าคะลำ. |
|
to lay (corpse) with head toward the west (taboo for living to lie this way).
|