| ดุ่งเดียว |
ก. |
รีบเดินไปคนเดียว อย่างว่า ย่องย่องเท้าไพรใหญ่แยงคราว ตามคลองสังข์ดุ่งเดียวเดินฮ้อน คีรีนั้นยูเกษิมแสนภาค พื้นฮาบเผี้ยนผาล้านล่วงสะบาย (สังข์). |
|
to walk hurriedly alone.
|
| ดุน |
ก. |
บังคับให้ถอยกลับ อย่างว่า ถ้าบ่ได้ลูกแก้วทังแม่มาเมืองเมือใด เฮาจักดุนพลายคืนขอดครัวไปพร้อม ฟังยินสานสานพร้าวลมไกวก้องกิ่ง พุ้นเยอ พระบาทเยื้อนยังฮ้อนฮุ่งจวน (สังข์). |
|
to force to restart.
|
| ดุ๊บดุ๊บ |
ว. |
คลานไปโดยเร็ว เช่น แมงบ้งกือ แมงบ้งแป่ม แมงผีโพงม้า แมงย่างซี้น คลานดุ๊บดุ๊บ. |
|
to crawl or inch along quickly (like caterpillar).
|
| เด็น |
ก. |
กระเด็น กระทบกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วเคลื่อนไป เรียก เด็น สะเด็น ก็ว่า อย่างว่า หัวสะเด็นตกขอบดอยดงกว้าง (กา). |
|
to bounce off or away.
|
| เดา |
ก. |
ประดับตกแต่ง เรียก เดา เดาเดา ก็ว่า อย่างว่า ค้อมว่าท้าวฮ่ำแล้วตกแต่งเดาดา (กา) พระก็ต้านต่อท้าวพระยาใหญ่ชาวเมือง เฮาจักเดาดาตกแต่งแปลงปุนฟ้าว นำเอาเจ้าสุมุณฑาไปส่ง กับทังผู้ที่เหง้าอาวเจ้าส่งเมือ (สังข์). |
|
to decorate, dress up.
|
| เดาะ |
ก. |
ตีให้กระดอนขึ้นไป เรียก เดาะ เช่น เดาะลูกคลี เดาะลูกหืน เรียก เดาะคลี เดาะหืน. |
|
to bat (puck, birdy).
|
| เดิก |
น. |
เวลาตั้งแต่สี่ทุ่มไปถึงหกทุ่มเรียก เวลาเดิก เลยหกทุ่มเรียก เดิกซักไซ้ เดิกคักไค้ ก็ว่า อย่างว่า ให้ตื่นเดิกคือกา ให้หากินคือไก่ (ภาษิต) ตื่นแต่เดิกกินเข้ากับปลา ตื่นสวยกินขวยขี้ไก่โป่ (ภาษิต). |
|
late at night and before dawn.
|
| เดิน |
ก. |
ยกเท้าก้าวไปเรียก เดิน อย่างว่า เมื่อนั้นนางเหลือล้อมหลานกันถวายราช ขอให้พระย่ำเกล้าเดินได้ลูกลุนเถี่ยวเถิ้น (สังข์). |
|
to walk.
|
| เดียง |
ว. |
เพียง อย่างว่า ท่อว่าลูกหน่อท้าวเทียมราชในหอ นั้นเด ควรที่ภูมีมักปลูกแปลงองค์อ้าย ข้านี้เป็นเดียงชั้นชายลำลุนเพื่อน จริงแล้ว ก้ไปเพิงพ่อเจ้าจอมซ้อยที่ประสงค์ (สังข์). |
|
merely.
|
| เดี้ยง |
ว. |
ไม่เท่ากัน ไม่เรียบ เช่น คนขาเป๋ เวลาเดินไปมาเท้าจะเดี้ยงด้าง อย่างว่า เจ้าผู้ย่างเดี้ยงด้างคือช้างแกว่งหาง (บ.). |
|
uneven, crooked (as from short leg).
|