| เดียว |
ว. |
หนึ่ง คนหนึ่ง เรียก คนเดียว สิ่งหนึ่งเรียก สิ่งเดียว อย่างว่า ข้าก็เดินเดียวดั้นคีรีเยื้อนยาก การไป่แล้วรือตั้งต่าวตนได้นั้น (สังข์). |
|
one, alone, only.
|
| แดง |
น. |
ลมพายุชนิดหนึ่ง ตั้งเค้าขึ้นบนท้องฟ้ามีสีแดง พัดบ้านเรือนหักพังพินาศไป เรียก ลมแดง. |
|
whirlwind, tornado.
|
| แด้ง |
ว. |
บิด งอๆ ไม้ที่ถูกไฟหรือแสงแดดเผาบิดงอไป เรียก ไม้กระแด้ง แด้ง ก็ว่า. |
|
warped (of wood by heat).
|
| แด่นแด้ |
ว. |
ทุรกันดาร อัตคัดขัดสน บ้านเมืองที่เต็มไปด้วยความอาภัพอับจน ผู้คนเจ็บไข้ได้ป่วย เรียก บ้านแด่นแด้ อย่างว่า โคกแด่นแด๋โคกแด่นแด้ ป่าแกแกมป่าไค้ ใผไข้ตั้งแต่ตาย (บ.). |
|
ravaged by hardship, poverty and disease.
|
| โดก |
น. |
นกโพระดก ชื่อนกชนิดหนึ่ง เรียก นกกะโดก โพนโดก ก้นโดก ก็ว่า อย่างว่า นุชชุหา คือว่านกกะโดกฮ้องกลางดง โกกิลากาเวาวงแวดเหล่า สังคานกใส่เล่าเหตุการณ์ ส่งข่าวสารทุกสิ่ง ฮ้องแล้วจิ่งบินไป (เวส). |
|
lineated barbet (bird).
|
| โดด |
ก. |
กระโจน กระโดด ทะยาน วัวควายที่ทะยานไปเรียก โดด เต้นโดด ก็ว่า. |
|
to jump, bound, soar.
|
| โดย |
ว. |
เหมือน คือ ใสเหมือนดาวเรียก โดยดาว อย่างว่า ช้างเครื่องเค้างาเฮื่อโดยดาว (กา) คือปลวกเรียก โดยปลวก อย่างว่า โยธาล้นเหลือดินโดยปลวก (กา) เหมือนรัง เรียก โดยรัง คืองิ้วเรียก โดยงิ้ว อย่างว่า ผาขำเขินขาดไปโดยงิ้ว (กา). |
|
like, as, resembling.
|
| ได้ |
ก. |
เป็นคำช่วยกริยาบอกอดีต เช่น ได้เฮ็ดได้ทำ ได้เว้า อนุญาต เช่น กินได้ นอนได้ ไปได้ สามารถ มีความสามารถ เช่น เว้าได้ อ่านได้ เขียนได้. |
|
past tense completive auxiliary verb, did, can, to be able to, capable of, to be permitted to.
|
| ตก |
ก. |
ไป ไปถึง ไปถึงเรียก ตก อย่างว่า ตกแห่งห้องเมืองกว้างยักษา (กา) ลือนาถไท้ธรงผนวชลีลา เดินเดียวตกต่างเชียงชาวแย้ ยังเล่าผากฎแจ้งจำปานัคเรศ เมืองใหญ่ใต้ลุ่มฟ้าพันท้าวทอดทอง (สังข์). |
|
to go, arrive.
|
| ตกใจ |
ก. |
สะดุ้งโดยไม่รู้ตัว เมื่อได้ยินหรือได้เห็นสิ่งที่น่ากลัว เรียก ตกใจ อย่างว่า เขาก็ตกใจย้านโตนหนีหลบหลีก ปะไป่ผ้าวางเนื้อเปล่าแปน (บ.). |
|
to be startled, take fright.
|