| ตี่ |
น. |
ชื่อการเล่นของเด็กชนิดหนึ่งเวลาเล่นเด็กจะร้องตี่ๆ แล้ววิ่งไปจับกัน เรียก เล่นหมากตี่ หมากอี่ ก็ว่า. |
|
type of children's game of tag.
|
| ตี๊ |
ว. |
ใช้เป็นคำต่อท้ายคำถาม เช่น บ่เอาตี๊ บ่กินตี๊ บ่เฮ็ดตี๊ บ่ไปตี๊. |
|
sentence final particle equivalent to English tsg question: "are you?", "is he?", "aren't you?", isn't she?".
|
| ตีง |
ก. |
ติง ไหว ไหวตัวเรียก ตีงคีง ตีงโต ก็ว่า อย่างว่า ลางเถ้าตีงโตได้ไปมาดิ้นด่าวด่าว ตาขุ่นปานน้ำเข้ากุมเว้าดั่งบ่าวสาว ลางเถ้าหัวขาวแล้วแอวกะแงนดากกะแอ่น ยังเล่าแหะแห่นแหล้นหลงเต้นบ่เบิ่งโต (กาพย์ปู่). |
|
to move, wiggle.
|
| ตีตั๋ว |
ก. |
ซื้อตั๋ว เช่นจะเดินทางไปธุระในที่ไกล ก่อนจะไปต้องซื้อตั๋ว เช่น ตั๋วรถ ตั๋วเรือ ตั๋วเครื่องบิน. |
|
to buy a ticket.
|
| ตีเตาะตีต้อน |
ว. |
เสียงเปลดัง เวลาลูกเล็กเด็กแดงร้องไห้ แม่จะเอาลูกลงในอู่แล้วกล่อมไกวไปมา หรือการพรรณาถึงความลำบากของแม่ที่มีต่อลูกในขณะที่ลูกยังเล็ก อย่างว่า แม่ก็ไกวเจ้าไปตีเตาะตีต้อน แม่เจ้ากินน้ำฮ้อนปากเปื่อยปากแดง ไฟลุกแฮงแม่เจ้าแฮ่งฮ้อน (สู่ขวัญ). |
|
creak-creak, describes sound of cradle suspended with ropes swinging back and forth.
|
| ตีเผิ้ง |
น. |
การลำกลอนชนิดหนึ่ง เจ้าภาพต้องการให้รางวัลแก่หมอลำที่ลำกลอนดี จัดรางวัลไปแขวนไว้ปะรำหมอลำ ให้หมอลำลำกลอนตีเผิ้ง ถ้ากลอนใครขบขันมีคนปรบมือให้ถือว่าลำดี จับเอารางวัลไปได้ รางวัลที่แขวนไว้นี้ เรียกฮวงเผิ้ง. |
|
type of traditional ballad singing often done competitively to win a prize.
|
| ตีเผิ้ง |
ก. |
ปิดเอารวงขึ้น ผึ้งสมัยโบราณมีอยู่ตามต้นไม้ใหญ่ และสูง การขึ้นไปเอาผึ้งมากินมาใช้แต่ละครั้ง ผู้ขึ้นไปเอาจะต้องมีลิ่มตอก ลิ่มโบรารณเรียกทอย การตอกทอยให้ห่างกันพอขึ้นลงได้สะดวกและต้องตอกให้แน่น. |
|
to get honey from beehive.
|
| ตึงตาง |
ว. |
ฉับพลัน, ทันที ไปทันที เรียก ตึงตางไป อย่างว่า ตึงตางเสด็จด่วนไปมียั้ง (กา) รีบลุกเรียก ตึงตางลุก อย่างว่า มันก็ตึงต่างลุกส่องแยงยังเจ้า (เวส) รีบกระโดด เรียก ตึงตางเต้น อย่างว่า อย่าได้ตึงตางเต้นเห็นตอเต้นใส่ (ย่า). |
|
instantly, immediately.
|
| ตึ๊บ |
ว. |
ลุกลาม อาการที่ชะนวนบั้งไฟไหม้เร็วจนขาดเป็นท่อน เรียก ไหม้ตึ๊บ อย่างว่า ไฟก็ไปตามเส้นสายชะนวนตึ๊บท่วน (ผาแดง). |
|
(fire) racing along.
|
| ตื้อ |
น. |
มาตรานับแบบโบราณ เริ่มนับตั้งแต่หนึ่งไปถึงตื้อ ตื้อหนึ่งเท่ากับพันล้าน บ้านเมืองที่มีคนอยู่จำนวนหลายล้านเรียก ตื้อ อย่างว่า ยังมีนัคเรศล้ำชั้นชื่อเป็งจาลนิคมคนคั่งเพ็งพอตื้อเชียงหลวงล้นรุงรังล้านย่าน น้ำแผ่ล้อมระวังต้ายชั่วพ้น(สังข์). |
|
one billion (1,000,000,000).
|