| โตด |
น. |
ขี้ยางที่ใช้เสียมไปขุดเอาตามต้นไม้มาทำเป็นกะไต้ สำหรับจุดให้แสงสว่างเรียก โตด ขี้กะโตด ก็ว่า. |
|
tree pitch (for torches).
|
| โตดโหยด |
ว. |
หลั่งไป ไหลไป เช่น คนหลั่งไหลกันไปฟังลำ หรือฟังเทศน์ เรียก โตดโหยด อย่างว่า นะโมโตดโหยดแม่ออกโปดแล่นมาฟัง แกะขี้ดังให้ผู้ละก้อน ผู้มาก่อนได้หลาย ผู้มาลุนได้น้อย แม่เถ้าจ้อยนำก้นบ่ได้สัง (กลอน). |
|
streaming together.
|
| โต้นเต้น |
ว. |
สิ่งของที่ค่อนข้างใหญ่ ห้อยแกว่งไปมา เรียก ห้อยโต้นเต้น อย่างว่า โต้นติเต้นหมากม่วงกะเสน เทียวไปเพลเจ้าหัวไล่ข้า ขึ้นหมากหว้าเจ้าหัวไล่แทง ขึ้นหมากแดงเจ้าหัวไล่ปล้ำ (กล่อมลูก). |
|
dangling (of rather large object).
|
| ไต |
น. |
แผ่นดิน แผ่นดินเรียก แผ่นไต อย่างว่า จักเอาออกไปยายเหลือแผ่นไตแฮคุณพระแวนเลิศล้ำดูล้นสากล (ฮุ่ง). |
|
land, earth.
|
| ไต่ |
ก. |
คลานไป วิ่งไป เช่น บุ้งคลานไปเรียก แมงบ้งไต่ กระถิกวิ่งไปตามกิ่งไม้เรียก กะเล็นไต่ไม้ เดินตามทางเรียก ไต่ทาง. |
|
to crawl, creep, travel, climb.
|
| ไตรลักษณ์ |
น. |
ลักษณะที่เป็นสามัญทั่วไป 3 ประการ คือ ความไม่เที่ยง ความเป็นทุกข์ ความไม่ใช่ตัวตน. |
|
three characteristics of existence.
|
| ถนน |
น. |
หนทางที่ใช้เดินไปมา เรียก ถนน ทาง หนทาง ก็ว่า ทางที่ใชฃ้เฉพาะบุคคลเรียก ทางราษฎร์ ทางที่ใช้ร่วมกันเรียก ทางหลวง อย่างว่า ทางหลวงกว้างสังมาเทียวตั้งแต่ขอก หมกปลาแดกตั้งโจ้โก้สังมาจ้ำตั้งแต่ตอง (ผญา). |
|
road.
|
| ถนัด |
ว. |
ยิ่ง เกิน เช่น เมื่อโศก ก็โศกเกินไป อย่างว่า ท้าวล่ำน้องดูโศกแสนถนัด (กา) เมื่อสนุกก็สนุกเกินไป อย่างว่า สนุกกินสนุกเหล้นยามกลางเว็นสนุกเที่ยว ยามกลางคืนสนุกแอะแอ่นฟ้อนลำย้อนใส่สาว สนุกซาวสนุกคั้นสนุกคันสนุกเหนี่ยง สนุกบีบหมากเกลี้ยงบายเล่นม่วนมือ (กลอน). |
|
excessive.
|
| ถลา |
ก. |
คนขี้เมาเดินซัดไปเซมา เรียก ถลาไปถลามา ถาไปถามา ก็ว่า. |
|
to stagger.
|
| ถ่อ |
น. |
ไม้สำหรับค้ำให้เรือเดิน เรียก ไม้ถ่อ อย่างว่า นาวาล้ำลำงามดูอาจ คันบ่พายถ่อเท้าบ่มีได้แล่นไป (บ.). |
|
pole for poling boat.
|