| ถ่อง |
น. |
ฝ่าย ส่วน ครึ่ง ฝ่ายหนึ่งส่วนหนึ่ง เรียก ถ่อง ครึ่งหนึ่งเรียก ถ่องหนึ่ง อย่างว่า ลอนว่าตีงตัวแท้คือตนตายถ่อง กลั้นอยู่ซักไซ้ประมาณได้ชั่วยาม (ฮุ่ง) คือดั่งโตตายไปถ่องคีงทะลอนเยื้อน (ผาแดง). |
|
part, portion, half.
|
| ถ้อย |
น. |
คำพูด ถ้อยคำ คำที่กล่าว อย่างว่า แม้นจักมาให้ถ้อยพันเยื่องแสนที ก็ดี เฮียมบ่เห็นดอมนางดั่งใดบ่มีฮู้ (สังข์) มันก็ลาบาทแล้วเลยเล่าไปถวาย จอมก็ยินดีโดยดั่งเฮียมแถลงถ้อย (ฮุ่ง). |
|
spoken words.
|
| ถักถั่น |
ว. |
ลดหลั่น เรียงราย ต้นไม้ที่ขึ้นสูงเรียงรายลดหลั่นกันไป เรียก ถักถั่น อย่างว่า ถักถั่นไม้ซ้องช่อเขียวนิล พุ้นเยอกลายที่นาเนืองเถิงท่าเพียงเมือหน้า เมื่อนั้นภูมินทร์เจ้าเจื้องลุนล้านมาศ คึดพี่ผู้นงหน้าหมื่นกระสัน (ฮุ่ง). |
|
in a stepped row.
|
| ถ้า |
สัน. |
ผิ หาก แม้ อย่างว่า แม้เมื่อเข้าสู่บ้านใจย่อมยังเหงา ยามเมื่อธรงวาจาล่ายความคือบ้า คืนวันหน้าตาตรอมคิ้วเคร่ง ฮอยฮูปคึดใคร่ด้วยดอมเสื้อไป่วาย (สังข์). |
|
if even though.
|
| ถ้าน |
น. |
ชั้น ถาน อย่างว่า พาชีผ้ายเหาะลงถ้านต่ำ (กา) ถ้านนี้หนักคู่ล้านทับลั่นลงเต็ง (ฮุ่ง) แม้นว่าโทษถึกถ้านเถิงที่มรณา ขอให้ภูมีใส่ส่งคืนเถิงเถ้า เหตุไป่เคยคลองฮู้ทำเนียมในพระราช ผิดถืกให้จอมเจ้าค่อยสอนแด่เนอ (สังข์). |
|
level, status.
|
| ถ้ำ |
น. |
ช่องที่เป็นโพรงลึกเข้าไปในดินหรือหินเรียก ถ้ำ อย่างว่า เมื่อนั้นสาวกษัตรีย์ไท้วอนศรีน้อมเหนี่ยว ขอพี่เมืออยู่ซ้อนในถ้ำเถื่อนแถว (สังข์) ภูธรผู้หรึทัยท้าวฮุ่ง ม้มปากถ้ำเถิงค้ายข่วงเพียง (ฮุ่ง). |
|
cave.
|
| ถิด |
ว. |
ถัดไป ชิด ติดต่อ บ้านที่อยู่ติดกับวัด เรียก บ้านถิดกับวัด. |
|
next, next to,.
|
| ถิ้ม |
ก. |
ทิ้ง เททิ้ง เรียก ถอกถิ้ม ขว้านค้อน เรียก ถิ้มค้อน อย่างว่า ถิ้มค้อนกลายหมากม่วง (ภาษิต) ทิ้งไปตามน้ำ เรียก ถิ้มใส่น้ำ อย่างว่า ถิ้มใส่น้ำแพน้อยล่องไหล (กา). |
|
to throw, throw away, discard.
|
| ถีบ |
ก. |
เร่งรีบ เดินเร่งรีบเรียก เดินถีบ อย่างว่า ผ่อเห็นวันสอดไม้ลับเหลี่ยมลงแลงพุ้นเยอ คึดเมื่อฮามทางแถมถีบไปปุนเกื้อ (สังข์) จ่งว่าให้ถีบช้างชนฮาบแฮงผลาญ ยาโพยใดเดือดแดฮมฮ้อน ขุนเพงไหว้บาคราญนบบาท ผู้แห่งเหง้าขานข้อขอบจริง (ฮุ่ง). |
|
to hurry.
|
| เถไถ |
ก. |
เถลไถล คนประพฤติไม่ตรงไปตรงมา เรียก คนเถไถ. |
|
to wander as a vagabond, to be shifty or untrusworthy.
|