| ท่อง |
ก. |
ไปมา ไปมาเรียก ท่อง ท่องเทียว เทียวท่อง ก็ว่า อย่างว่า แต่นั้นเมืองสองก้ำเป็นตะพานเทียวท่อง พระแม่เจ้าบุญกว้างแผ่ผาย (สังข์). |
|
to go back and forth, tour.
|
| ทอน |
ก. |
คืนให้ เช่น เขายืมเงินไป เมื่อเขานำมาให้ เราให้ส่วนที่เกินแก่เขา เรียก ทอน. |
|
to give back change.
|
| ทอย |
น. |
ไม้ลิ่มสำหรับตอกต้นไม้ เพื่อเหยียบขึ้นไปตีผึ้งรวง ซึ่งรวงผึ้งนั้นจับอยู่ตามกิ่งไม้ต้นใหญ่ๆ สูงๆ เรียก ตอกทอย. |
|
pegs driven into tree as a ladder.
|
| ท้อล้อ |
น. |
ไม้ท่อนกลมๆ สำหรับรองท่อนไม้ใหญ่เวลากลิ้งไปเพื่อจะยกขึ้นเลื่อย เรียก ไม้ท้อล้อ. |
|
wooden pole used as roller, lever or support for heavy object.
|
| ทะม่าว |
ก. |
เผ่น โผน โจน เผ่นไป เรียก ทะยาน สะยาน สักกะยาน ก็ว่า อย่างว่า มณีกาบม้าทะยานคาบกุมขบ (กา) ยักษ์ใหญ่ย้ายทะยานฮอดปุนเปือง กุมเอานางนงพราวพรากพลพลันได้ (สังข์). |
|
to fly, soar.
|
| ทัน |
ว. |
เร็ว ถึง ทำอะไรทำได้เร็ว เรียก ทัน เช่น ย่างทัน ไปทัน มาทัน อย่างว่า ทันควายทันเมื่อขี้ ทันหนี้ทันเมื่อคาม (ภาษิต). |
|
fast, catch up to, in time, keep up with.
|
| ทั่ว |
ว. |
ตลอดไป ทุกแห่ง อย่างว่า ฟังยินทมทมฮ้องเสียงคนคุงเมฆ มโนนาฎคลุ้มคือบ้าทั่วธะรัง (สังข์). |
|
everywhere.
|
| ทัวระทวาย |
ก. |
กวัดแกว่ง กวัดแกว่งไปมาเรียก ทัวระทวาย อย่างว่า มันก็ทัวระทวายไปมา (เวส). |
|
to brandish, swing (weapon, etc.) back and forth.
|
| ทัวระท่อง |
ก. |
ไปมา อย่างว่า สูจิ่งได้ต่างด้าวทัวระท่องมาเถิง ยากังวลค่อยกินกลัวแค้น เหมือนบ่ฮมเพิงห้องเงินยางลืมเล่าแลนอ ฟองเล่าต้านแหนแหน้นกล่าวกลอน (ฮุ่ง). |
|
to go back and forth.
|
| ทัวระเทียว |
ก. |
ไปมาลำบากเรียก ทัวระเทียว อย่างว่า กูจักทัวระเทียวไหว้สงสารโดยชอบ (กา) กูก็ทัวระเทียวสร้างสอนเฮืองยินยาก สูเยี่ยะคึดใคร่ย้านเมือหน้าแต่งดี (ฮุ่ง). |
|
to go and return with hardship.
|