ฐานข้อมูลจากหนังสือ : สารานุกรมภาษาอีสาน-ไทย-อังกฤษ โดย ดร.ปรีชา พิณทอง
» » มีบริการครบทุกหมวดตัวอักษร ก. ไก่ - ฮ.นกฮูก ครบทุกคำแล้วครับ « «
|
ค้นพบ "ไป" ทั้งสิ้น 1805 คำ
| คำที่พบ (อีสาน) | ชนิดคำ | ความหมายภาษาไทยกลาง - ภาษาอังกฤษ |
|---|---|---|
| บ่อง | น. | รู ช่อง องคชาตของผู้ชายที่ใช้เหล็กเจาะให้ให้เป็นรู เรียก แบ้นบ่อง หน้าอกที่ลึกลงไปกว่าปกติธรรมดา เรียก เอิกบ่อง. |
| hole, openning, depression. | ||
| บ้อง | น. | รูที่กลวงสำหรับใส่ด้าม เรียก บ้อง ของมีดเรียก บ้องมีด ของขวานเรียก บ้องขวาน ของเสียมเรียก บ้องเสียม อย่างว่า ขวานหล่นบ้องไปถืกท้องกวาง ฟานกินหมากขามป้อมไปคาคอมั่ง มั่งบ่ขี้สามมื้อกระต่ายตาย กระต่ายตายแล้วเหนอ้มเน่านำ (ปัญหา). |
| openning for attaching handle into end of old-style knife blade or axe head or through head of axe or hoe. | ||
| บัด | ว. | ไม่ได้ที่ ไม่เพียงพอ เช่น ข้าวที่แช่ใช้เวลาสั้นเกินไป เมื่อนำข้าวไปนึ่งหรือหุงแล้วข้าวไม่สุกยังเป็นท้องเม็น เรียก เข้าหม่าบัด. |
| not enough, not done right (of soaking rice). | ||
| บั่ว | น. | ขนที่ขึ้นอยู่ตามร่างกายทั่วไป มีลักษณะอ่อน เรียก ขนบั่ว. |
| fine body hair. | ||
| บา | น. | ใช้นำหน้าชื่อผู้ชาย เรียก บา อย่างว่า ประดับส่ำข้าถือดาบตาวตาม บาก็เกรงใจไปสู่นางเดินดั้น แม้งหนึ่งเถิงสถานกว้างดอนงามแฮงจอด คอนก็เซาแง่ชั้นทางน้อยล่วงดอน (ฮุ่ง). |
| word used before or in place of name of boy or man, esp. of hero in tale. | ||
| บือสิม | น. | หลุมฝังลูกนิมิตลูกกลาง ซึ่งฝังครั้งสุดท้ายในเวลาทำพิธีผูกสิม เรียก บือสิม บือสิมนอกจากเป็นสิ่งสำคัญในทางพระวินัยแล้ว ยังเป็นสถานที่ฝังสิ่งศักดิ์สิทธิ์ คือ เพชรนิลจินดาที่มีค่าไว้ ดังนั้นคนสามานย์จึงไปลักเอาบือสิม ถือว่าเป็นบาปกรรมอันหนัก. |
| pit where a round sacred stone and gems are buried in center of site over wich monks' convocation hall is built. | ||
| บุ | น. | ไร่ที่เลิกทำแล้วตั้งแต่หนึ่งปีขึ้นไปเรียก ไฮ่บุ นาที่ทำจากไร่บุหรือไร่ร้างนี้เรียก นาบุ. |
| abandoned rice paddy plot. | ||
| บุ | ก. | ลุย ฝ่าไป การเดินทางโดยบุกป่าฝ่าดงโดยไม่มีจุดหมายปลายทาง ค่ำไหนนอนนั้น เรียก บุ อย่างว่า พอคราวแล้วบุดงดั้นป่า ชิพาแก้วแก่นหล้าเดินดั้นดุ่งไพร (กลอน). |
| to press through (brush), to press ahead aimlessly. | ||
| เบือ | น. | ยาที่มีรสเบื่อเมา กินเข้าไปแล้วเบื่อเมา เรียก ยาเบื่อ. |
| any drug which causes sick felling or intoxication, poison. | ||
| เบือ | ก. | กินยาเข้าไปแล้วมีรสเบื่อเมา เรียก กินยาเบือ อย่างว่า ซาตาข้อยของคนกินข้อยกะเบื่อ หมกปลาซิวใส่ดอกติ้วกินแล้วผัดดากดำ (ภาษิต). |
| to poison orally, to be intoxicated or poisoned by something taken orally. |
|
|
|
|
สนับสนุนให้ IsanGate อยู่รับใช้ท่านตลอดไป ด้วยการคลิกแบนเนอร์ไปเยี่ยมผู้สนับสนุนของเราด้วยครับ
|