| กลียุค |
น. |
ยุคร้าย ยุคที่คนรบราฆ่าฟันกัน เห็นชีวิตคนเป็นเหมือนเนื้อหรือปลา หรือยุคที่เต็มไปด้วยโรคภัยไข้เจ็บ เรียกกลียุค กียุค ขียุค ก็ว่า อย่างว่า ฝูงข้อยข้าขันก่อนพานคำ ยังค่อยฝนคมใสสี่แสนเส็งไว้ ลอนว่ากี่ยุคก้ำเป็นการพระบาท บ่หลีกได้ตูข้อยค่อยฝืน (ฮุ่ง). |
|
period of violent anarchy or plagues, esp. in ref to end of the age, "Armageddon".
|
| กลืน |
ก. |
ทำให้อาหารล่วงลำคอลงไปเรียก กลืน เช่นกลืนข้าว กลืนน้ำ อืน ก็ว่า อย่างว่า รือแม่ยังเกี่ยวก้ำเฮียมป่วยไปแฝง แด่รือ คึดหากแคลนคลายหมองบ่หวนเห็นอ้าย แลงงายท้าวเสวยพลางพอสืบ คึดเมื่อเคยหน่วงแหน้นกลืนสบั้นบ่ลง (สังข์). |
|
to swallow.
|
| กลุ้ม |
ก. |
ปิด, บัง การเสกคาถาอาคมปิดบังตามิให้มองเห็น เรียก หล่อมกลุ้ม อย่างว่า ไปกล่อมกลุ้มตาไว้บ่ให้เห็น (สังข์). |
|
to conceal, cover, hide (from view).
|
| กลุ้ม |
ก. |
ห้อมล้อม เช่น การแห่เจ้านายจะมีคนไปห้อมล้อมจนมองไม่เห็น เรียก กลุ้ม กลุ้มหุ้ม ก็ว่า อย่างว่า เขาก็เชิญกุมารีสู่ยานคนกลุ้ม (กา). |
|
to surround completely thus concealing form view (as crowd around ruler).
|
| กวม |
ก. |
คุ้มครอง, ปกป้อง แผ่อำนาจราชศักดิ์ไปคุ้มครองให้อยู่เย็นเป็นสุข เรียก กวมปก อย่างว่า ก็จิ่งสุขอยู่ล้วน บุญท่านกวมปก (หน้าผาก) อันว่าสองกษัตริย์ไท้มาตาปิตุราช บุญมากล้นกวมพื้นแผ่นไตรพี่ขอฝากน้องไว้อุปถากเพียรดู พี่นี้กรรมมาเถิงชิห่างไกลไปหน้า (เวส-กลอน) |
|
to rule over and protect.
|
| กวัก |
ก. |
โบกมือ โบกหรือสะบัดมือก่อนจะจากไปเพื่อเป็นการสั่งลา หรือเรียกให้มาหา . |
|
to beckon (palm down) , wave goodbye.
|
| กวัด |
ก. |
ตวัด, สะบัด เช่น ลมพัดใบไม้แกว่งไปแกว่งมา เรียก กวัด กวัดแกว่ง ก็ว่า อย่างว่า ลมพานต้องใบต้องกวัดแกว่ง ง่าไม้แห้งลมต้องแฮ่งไกว (บ.). |
|
to flutter, swing, wave, wag.
|
| กวากชวาก |
ว. |
ฟันเขยิน ฟันซี่ใหญ่ยาวและยื่นออกมา เรียก แข้วกวากชวาก กากซาก ก็ว่า อย่างว่า เถ้ากากซากขี้กลากเต็มโต สังบ่ไปขอเหาย่ากะลึมมาเลี้ยง (บ.). |
|
protruding ( tooth ).
|
| กวาด |
น. |
อวนลาก ชื่อเครื่องมือจับปลาชนิดหนึ่ง สานด้วยป่านปอหรือด้าย มีขนาดกว้างและยาว ใช้ลากไปในน้ำเพื่อจับเอาปลา เรียก กวาด มอง หรือ นาม ก็ว่า อย่างว่า แหมองช้อนดางหวิงนามหน่าง (กา). |
|
dragnet, seine.
|
| กวาด |
ก. |
ต้อนเอา เช่นไปรบทัพจับศึกได้ชัยชนะแล้ว กวาดเอาคนสัตว์และสิ่งของมาด้วย เรียก กวาด กวาดต้อน ก็ว่า อย่างว่า เขาก็เฮียงความชั้นเชิญองค์เมี้ยนหมู่ต้อนเพื่อนเข้าเถื่อนกว้างผาล้านฮ่อมเหว (สังข์). |
|
to take spoils and captives (as after a battle).
|