| นา |
ก. |
เป็นคำช่วยกิริยาบอกความเสนอแนะหรือขอร้อง เช่น ขอไปนำแด่นา ขอกินแด่นา. |
|
phease final particle used in requests, approximate meaning "come on, can't I".
|
| นาง |
น. |
เป็นคำนำหน้านามเพศหญิงทั่วไป เช่น นางอมิตตตา นางเป็นสาวได้ชูชกเป็นผัว นางปฏิบัติผัวเฒ่าดี ชาวบ้านโดยเฉพาะพวกผู้หญิงไม่พอใจ จึงพากันมาด่าว่านางด้วยคำหยาบคาย. |
|
Miss, Mrs., word used before or in place of name of woman or girl.
|
| นางพระกำนัล |
น. |
พนักงานหญิงที่ยังไม่ได้แต่งงาน มีหน้าที่ปฏิบัติรับใช้พระราชินีในการเสด็จไปในงานพระราชพิธีต่างๆ. |
|
unmarried female attendant of queen.
|
| นางลวง |
น. |
นางนาค อย่างว่า ก็เพื่อเทืองที่เหง้านอนแนบนางลวง นานไปเป็นลูกเนาในท้อง พอเมื่อสาครบ้านางนวลลืมเพศเทืองหน่ายหน้าแหนงซ้ำส่งหนี (สังข์). |
|
legendary female serpent.
|
| นางสนองพระโอษฐ์ |
น. |
พนักงานหญิงที่แต่งงานแล้ว มีหน้าที่รับพระราชเสาวนีย์ไปปฏิบัติหรือนำนำไปติดต่อข้อราชการตามพระราชประสงค์ของพระราชินี. |
|
queen's lady-in-waiting.
|
| นางสาว |
น. |
หญิงที่มี่อายุครบ 15 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปและยังไม่ได้แต่งงาน เรียก นางสาว อย่างว่า นางสาวปลอดผัวแก้วเป็นเถา นกกาเวาเสียงดีเป็นฮูป ญิงฮูปฮ้ายคลองวัตรพางาม ชายฮูปทรามปัญญาพาฮุ่ง (กลอน). |
|
unmarried girl aged 15 years or more.
|
| นางอั้ว |
น. |
ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง รูปร่างของดอกคล้ายรูปหญิงสาว มีเชือกผูกรัดคอเหมือนเรื่องขูลูนางอั้ว ในวรรณคดีอีสาน อย่างว่า อั้วเอยอ้ายไปก่อนชิเอาปี่กับแคนน้องไปลุนให้เอาแหวนกับซ้อง ให้เฮาไปเอ้ย้องเทิงฟ้าม่ายกัน พี่เนอ (ขูลู). |
|
flower named after woman in Isan folktale who hung herself.
|
| นาย |
น. |
คำนำหน้าชื่อชายที่มีอายุครบ 15 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป เรียก นาย เช่น นายสี นายสา ผู้ถือท้ายเรือเรียก นายท้าย ผู้จ้างให้ทำงานเรียก นายจ้าง ผู้ให้ทุนประกอบการงานเรียก นายทึน ผู้เป็นหัวหน้าในการไปค้าขายเรียก นายฮ้อย. |
|
Mr., word used before or in place of name of man or boy 15 years or older, boss, employer.
|
| นาวา |
น. |
เรือ เรือเรียก นาวา (ป.) อย่างว่า นาวาล้ำลำงามดูอาจ คันบ่พายถ่อเท้าบ่มีได้แล่นไป (กลอน). |
|
boat.
|
| น้ำท่า |
น. |
น้ำทั่วไปคือน้ำที่มีอยู่ตามห้วยหนองคลองบึง และน้ำฝนที่ตกลงมาจากฟ้า เรียก น้ำท่า อย่างว่า อัศจรรย์น้ำในหนองนาเอิ้นน้ำท่า บาดห่าตกจากฟ้าสังมาเอิ้นว่าฝน (กลอน). |
|
water, esp. as found in nature.
|