| ผีหลอก |
น. |
คนที่ตายไปแล้วเที่ยวหาหลอกคนให้ตกใจกลัว เรียก ผีหลอก อีกอย่างหนึ่ง หมายถึงคนที่เที่ยวหลอกหลอน ต้มตุ๋นเอาทรัพย์สินของคนอื่น ก็เรียก ผีหลอก เช่นกัน. |
|
ghost, phantom that appears and frightens people, also: robber that scares and dupes people.
|
| ผี่ |
น. |
ชื่อลำห้วยแห่งหนึ่งอยู่ในเขตอำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี ในวรรณคดีอีสานเรื่อง คชนาม กล่าวถึงพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นช้างชื่อ คชนาม เมื่อคชนามพาแม่ไปตามหาพ่อถึงสถานที่แห่งหนึ่งแล้วหยุดพักขุดเอาเผือกมัน แม่ถูกยักษ์ทำร้าย คชนามต่อสู้กับยักษ์ได้ชัยชนะ ยักษ์จึงให้ขุมคำที่ตนเฝ้ารักษาแก่คชนาม (บ้านขุมคำยังมีปรากฏอยู่ในปัจจุบัน) คชนามได้คำก็หาบมาจนถึงลำห้วยแห่งหนึ่งจึงเปิดดู ห้วยนั้นชื่อห้วยผี่ คำว่าผี่คนสมัยใหม่ไม่เข้าใจจึงเปลี่ยนเป็นห้วยทีจนบัดนี้. |
|
name of stream in Ubon Province mentioned in Isan literature.
|
| ผีดหลีด |
ว. |
ไปอย่างไว เช่น แย้ไปอย่างไว เรียก แย้ผีดหลีดไป ถ้าเป็นสัตว์ตัวใหญ่ เรียก ผูดหลูด. |
|
quick, elusive, darting.
|
| ผือ |
น. |
ปรือ ชื่อพืชชนิดหนึ่ง ชอบเกิดในน้ำใช้ทำสาด เรียก สาดผือ บ้านที่เอาชื่อผือไปตั้งก็มี เช่น บ้านผือ บ้านหนองผือ. |
|
type of marsh grass or reed used for weaving mats.
|
| ผุด |
ก. |
วิ่งไปโดยเร็ว เช่น แล่นผุด แล่นผุดหลุด ผูดหลูด ก็ว่า. |
|
to run fast.
|
| ผุน |
ก. |
เจาะด้วยเหล็กแหลมหรือสิ่งอื่น โดยการหมุนไป เรียก ผุน ผัน ก็ว่า. |
|
to drill, bore.
|
| เผ่น |
ก. |
กระโดด อย่างว่า ข้าจักทรงหอบอุ้มนางแก้วเผ่นไป (กา) ธรรม์ยำท้าวกือเมืองเมี้ยนสั่ง เขาจิ่งพรากแห่งห้องโฮงกว้างเผ่นลวา (ฮุ่ง). |
|
to jump, fly without wings.
|
| แผ |
ก. |
เปลี่ยน แปร อย่างว่า อันที่แฮงฮักน้องรือแผผันเผี่ยน ไปนั้น (ฮุ่ง). |
|
to change, vary.
|
| แผ่ |
ก. |
เรี่ยไร ขอ ขอหรือเรี่ยไรเรียก แผ่ เช่น แผ่ข้าวของเงินทอง เอามีดแหวะใส้เรียก แผ่ เช่น แผ่กบ แผ่เขียด ขยายอาณาเขตออกไปเรียก แผ่อาณาเขต ขยายอำนาจเรียก แผ่อำนาจ อย่างว่า ซ้ำเกิดขึ้นมายิ่งเหลือหลาย ตัวเดียวพอแผ่เป็นเจ็ดท้าว (สังช์). |
|
to ask for, solicit contributions, slit open (intestlines), extend (influence or dominion).
|
| แผดแผด |
ว. |
เสียงดังอย่างนั้น เช่น เสียงคนร้องดังจนแสบหู อย่างว่า พากันแผดแผดฮ้องโฮเต้นเผ่นไป (ผาแดง). |
|
earsplitting (shout).
|