ลำภูไทลำพันฮัก

                    โอย.. น้อ... โอ้ย ละบ่าว พี่ชายเอ้ย
                    (โอย.. น้อ คุณพี่ขา)                      
          ชายเอ้ย หันมาฟังลำน้อง ดวงดาวนางฮ้องลำใส่
          (พี่ชายหันมาฟังลำของน้องดวงดาวที่ร้องลำมาถึง)
          ลำภูไทเอิ้นใส่อ้าย ชายสิฮู้ว่าอีนางบ่น้อ อ้ายเอย
          (ลำภูไทเรียกถึงพี่ ฟังแล้วรู้ไหมว่าเสียงใคร)
          ชายเอย อดมาฟังลำน้อง สาวนางลำฮ้องลำใส่
          (พี่จ๋า ทนมาฟังเสียงลำของน้องที่ส่งมาถึง)
          ลำภูไทบาดค้อยๆ นางคอยอ้ายแม่นอยู่ลาว
          (ลำภูไทเสียงเจื้อยแจ้วจากน้องที่คอยพี่ที่ฝั่งลาว)

                   ชายเอย นางนี้คองคอยอ้าย คอยชายอ้ายบ่ต่าว
                   (พี่จ๋า นางนี้ตั้งใจคอยพี่นานแล้วพี่ยังไม่กลับมา)
          คอยมื้อแลงฮอดมื้อเช้า บ่เห็นเจ้าแม่นต่าวมา อ้ายเอย อ้ายเอย
          (คอยจากเย็นย่ำจนยามเช้า ไม่เห็นพี่หวนกลับมา)
          ชายเอย นางนี้มาคอยชู้ คันว่าต้นดอกดู่กะยังฮู้ว่าเมือบ้าน
          (พี่ขา น้องนั้นคอยคนรัก ดังต้นดอกประดู่ก็ยังรู้ว่ากลับบ้าน)
          ชายเอย นางนี้มาคอยอ้าย คันว่าต้นดอกจานกะยังฮู้ว่าเบื่อต้น
          (พี่ขา น้องนี้มาคอยพี่ชาย ดังว่าต้นดอกจานก็ยังรู้ว่ากลับต้น)

                   โอ้ยน้อ บาดว่าคนนั้นคอยคน คอยดายมื้อแลงเป่า
                   (โอย.. น้อ แต่คนคอยคนนั้น คอยไปก็เสียเวลาเปล่า)
          คอยมื้อแลงกะมิดจ้อย น้ำตาย้อยแม่นย่าวลง อ้ายเอ้ย... อ้ายเอย
          (คอยจนมืดค่ำก็ยังไม่มา น้ำตาร่วงหลั่งริน พี่จ๋า)

                  โอยน้อ นางนี้คิดน้อฮอดอ้าย หลายวันน้องจนจ่อย
                  (โอย.. น้อ น้องนี้คิดถึงพี่หลายวันจนซูบผอม)
          คิดฮอดอ้ายน้อจ้อยๆ หลายมื้อเข้าบ่กิน
          (คิดถึงพี่ใจจะขาด หลายวันจนไม่กินข้าวปลา)
          อันว่า สาวนางลำคิดฮอดอ้าย ไปนั่งเจ่าอยู่แคมของ
          (นี่หละหนา สาวหมอลำคิดถึงพี่ไปนั่งจับเจ่าอยู่ริมฝั่งโขง)
          เห็นแต่พั้วอันดอกมอน เห็นเกสรดอกไม้ สิไหลน้ำแม่นล่องมา
          (เห็นแต่พวงดอกมอน เห็นเกสรดอกไม้ ไหลตามน้ำล่องลงมา)

                  ชายเอย เห็นแต่เฮือชาวค้าชาวขายเพิ่นขึ้นล่อง
                  (พี่จ๋า เห็นแต่เรือของพ่อค้าแม่ขายเขาขึ้นล่องผ่านมา)
          น้องนี้คอยหม่อมอ้าย หลายเดือนแล้วกะบ่เห็นอ้ายน้อ อ้ายเอ้ย
          (น้องนี้คอยพี่ชายหลายเดือนแล้วก็ยังไม่เห็นเงา)
          ชายเอ้ย ชายบ่คิดแน่บ้ออ้าย คาวชายเว้าแต่ก่อน
          (พี่ขาไม่คิดบ้างหรือว่า คราวก่อนพูดว่าไง)
          ขันเอาน้องอยู่หน่ำๆ คาวที่น้องเป็นหมอลำชีวิตตกต่ำต้อย ทางอ้ายจั่งเล่าลืม
          (คะยั้นคะยอน้องให้รัก พอน้องชีวิตตกต่ำพี่ชายกลับลืมเลือน)

                 โอยน้อ ชายบ่คิดเห็นบ้อ คาวละน้อน้ำห้วยไหลลงโฮมน้ำบุ่ง
                 (โอย.. น้อ พี่ไม่คิดล่ะหรือว่า น้ำจากห้วยจะไหลรวมลงแม่น้ำใหญ่)
          ชายบ่คิดน้อสะดุ้งความเว้าแต่เก่าหลังบ่เด้ อ้ายเอ้ย
          (พี่ไม่คิดไม่สะดุ้งถึงคำพูดแต่เก่าก่อนดอกหรือ)
          ชายเอ้ย หวนสิไลลืมแล้ว พัดนามาดอกเป็นโหง่น
          (พี่ขา หรือจะลืมเลือนไปแล้ว เหมือนลมพัดผ่านทุ่งนาหน้าแล้ง)
          หวนสิได้อยู่แล้ว คิดเห็นหน้าอ้ายย่างกายอีกน้อ อ้ายเอ้ย
          (เหมือนจะได้พบอยู่แล้ว มองเห็นหน้าพี่เดินผ่านไปอีกละหนอ)

                 ชายเอ้ย มาผิดใจแท้เด้อ้ายคือน้ำเซมาไหลขั้น สิตันทางบ่อนน้องต่อ
                 (พี่จ๋า น้องเสียใจแท้ พี่เหมือนน้ำเซ (ชื่อแม่น้ำ) ไหลกั้นขวางน้องไว้)
          ชายเอ้ย น้ำของมาแล่นขั้นสิตันน้องส่องบ่เห็น
          (พี่ขา แม่น้ำโขงมาขวางกั้นน้องส่องไม่ถึงพี่)
          โอยน้อ จักแม่นเวนอี่หยังแหล้วนำมาแต่ปางก่อน
           (โอย.. น้อ ไม่รู้เวรกรรมอะไรตามมาแต่ชาติปางก่อน)
          หลอนหลอกบุญส่งให้ ให้เฮาได้ห่างกันอ้ายเอย อ้ายเอย
          (มาหลอนหลอกส่งให้เราได้เหินห่างกัน พี่จ๋า)

                  โอ้ยน้อ โอยละท่านผู้ฟังเอ้ย
                   (โอย.. น้อ ท่านผู้ฟังขา)
          บัดนี้ นางสิไลลาแล้ว พ้อมพ่ำแฟนเพลง
          (บัดนี้ น้องจะได้ลาแล้วพร้อมแฟนเพลง)
          จั่งแม่นมันแสนเซ็ง ย้อนว่าชายลวงล่อ
          (มันช่างแสนสุดเซ็ง เพราะว่ามีชายลวงล่อ)
          โอ้ยน้อ นางสิคอยปีหน้าบัดฝนมาดอกฟ้าใหม่
           (โอย.. น้อ น้องจะคอยปีหน้าเมื่อฝนฟ้าตกมาใหม่)
          คอยไปฮอดมื้อนั้น วันอ้ายแม่นต่าวมา พุ้นแล้ว อ้ายเอย อ้ายเอย
          (คอยไปถึงวันนั้น วันที่พี่ชายจะกลับมา นั่นแหละ พี่จ๋า)

มีคำภาษาอีสานที่น่าสนใจดังนี้